Weg met het Moleskine-fetisjisme. Crèmekleurige blaadjes en Meisterstucks helpen geen reet. Typen moet ge altijd zélf. En of het deugt, weet ge nooit.
Doeme toch, ik zit hier weer te punniken. Sinterklaas brengt mij alleen maar de verkeerde letters.
Zo schreef Guido Gezelle op 15 mei 1888: De nachtegalen klinken, en ‘t licht doet overal de bladerholten blinken, tienduizend in ‘t getal. Maar zo zag het er gisteren niet uit. En klinken deed het ook al niet. Wij liepen met de vogelclub in de natte schemering en moesten ons tevreden stellen met een half liedje van een ganse macho.
Bovendien liep ik krom van de buikkrampen en ontsnapte mij onderweg een wind die minstens één clublid moet hebben gehoord. Ik kan alleen maar hopen dat hij het prrrr heeft verward met een hese sprinkhaanzanger.
Vanochtend getroost ik mij noodgedwongen met een nachtegaal op You Tube. Als Guido Gezelle mag overdrijven dan ik ook.
“Ik ben uw vriend niet. Ik ben uw tante”, zei ik. “Dat is wat anders. Daarom ga ik niet op het muurtje klimmen om mij door het struikgewas naar binnen te wringen. Ik ga gelijk fatsoenlijke mensen naar de speeltuin, langs het paadje.” Toen het zussenkind en ik uiteindelijk in de speeltuin waren, wilde ik alleen maar op een ressortbeestje zitten. Poink poink. Ik verbaas mij altijd over de spanning van die springveren. Overcapaciteit is het. Volgens mij kraken de beestjes eerder dan hun veren. Heus waar, er zal een dag komen dat ik met zo’n beestje tussen mijn knieën tussen de boomsnippers lig, omdat ik de force van het beestje heb overschat.
lees meer »
Commentaria
- Fruitberg: Mooi geschreven. Maar ik wordt nooit tante, ben wel al nonkel
- tante zelf: en bovenstaande onderstaande francis, ik ken u nog wel hoor, van de vlag en het baardje en de melikoeken.
- tante zelf: wéten dat ge een tante zijt, dat vind ik ook al iets! streef daarnaar, zou ik zeggen.
- Janina Modaal: Ik val ergens tussen uw zussenkind en de vrouw die je vroeger niet begreep, in. Denk ik. Maar als mijn...
- Francis Debrouwere: Jaja , zo is ‘t . De realiteit beschreven vanuit de literaire toeschouwerstribune . Uit...
- A. Wijnants: Heb ik nog eens heel hardop gelachen bij het zien en lezen van deze superkorte cursief. Dat was lang...
- tante zelf: de crocs staan nu recht, met een plasje regen erin. en zo is het altijd wat.
- tante zelf: oooh de dreigementen!
- Boekenworm: Prachtig boek!
- Boekenworm: Zijt blij dat uw Croc ondersteboven lag!
- Sponzen Ridder: ik ging er precies van uit dat het concept uitbreidbaar is tot mensen die modderklonten tegen de...
- tante zelf: gaat ge bellen?!


