“Volgens mij is het een vrouw, een net mens, zo iemand met haar huishouden op orde. Dat zie ik aan haar geschrift. Horizontaal: adieu, hal, kebab. Mij kan het niet schelen dat ze iedere dinsdag het kruiswoordraadsel invult. Maar ze kruist ook altijd de acht fouten aan, zonder boe of bah! Dat werkt mij acht keer op mijn zenuwen. In de bibliotheek is Het Belang van iedereen! Of niet misschien?”

Ik nam een slok deca, beet in een stuk abrikozenvlaai en dacht: Er liggen oude abrikozen op mijn vlaai. Want de abrikozenbloesems staan nu pas in bloei. Dat stond deze week ook in de krant. Ik lees de gazet namelijk voor het nieuws, niet voor het spelletje van de acht fouten. Bovendien heb ik een abonnement. Ik hoef niet per se ruzie te gaan stoken in de bibliotheek. Aan de tafel met de kranten is het alle dagen iets!

lees meer »

 

“Een urne in de vorm van een eikel! Ik had er nog nooit van gehoord, maar het bestaat. André heeft me gisteren zo’n eikel doorgestuurd. Hij is gemaakt van papier-maché. Het deksel is het schaaltje van de eikel, mét een steeltje. De onderkant is de eikel zelf. Daar moeten de assen in. Ik zie zo’n eikel helemaal zitten. Onthoud het voor als ik later sterf. Ik wil een urne in de vorm van een eikel.”

lees meer »

 

Ik was te laat voor de buurvrouw die haar stenen schoothondje herschikte op het bordes, maar die metafoor van het leven had ik toch maar mooi wél te pakken.