Al maanden loop ik door het park naar boven te kijken om eindelijk eindelijk die bosuil eens te kunnen zien. Vannacht heb ik gedroomd dat ik hem zag zitten. In een bananenboom! Hoe geloofwaardig is dat nu. Er staan geen bananenbomen in het park.

 

“Kan jij goed mannetjes tekenen? Ik niet! Ik kan maar één mannetje tekenen: Potsi. Heb ik destijds nog van mijn vader geleerd. Of ik kon geen enkel mannetje tekenen. Potsi heeft een pots op met een steeltje en hij houdt zijn handen op zijn rug. Om technische redenen. Het is een onnozel mannetje. Hij staat altijd stil en hij kijkt altijd hetzelfde. Terwijl! Om écht vrij te zijn moet je Mohammed kunnen tekenen!”

Ik dronk niet van mijn deca en ik at niet van mijn knoebelkesvlaai. Ik keek links en ik keek rechts! Tenslotte wilde zij de profeet tekenen, hier en nu, in het zicht van de hele Grote Markt. Ik was al blij dat er geen bierviltjes op tafel lagen. En ik moffelde de papieren servetten weg! Voor de veiligheid! En nog meer voor de gezelligheid. Wij spreken iedere donderdag af voor vlaai en praat. Niet voor persvrijheid. 

lees meer »

 

1. Wat was voor u de belangrijkste gebeurtenis van 2014?

Veel mensen kunnen niet meer om met mislukkingen. Ze wijzen naar de werklozen, de bazen, de regering, de moslims of naar de buren. Als het maar de schuld is van iemand anders. Het schijnt een grote troost te zijn.

2. Wat heeft je het meest ontroerd in 2014?

Een klasfoto uit 1980 op Facebook en alle kleuters uit Waterschei die één voor één terug opdoken: Sabrina, Jorge, Nurten, Roberto, Marco, Sylvia, Gencay, Dennis, Karen, Erdal, Selvi en Veli. Hahaha. Heden met buik en snor.

3. Wie is de man/vrouw van 2014?

Veerle Langens, 30 jaar geleden mijn babysit. Ik dacht dat ik een ellendig kind was, met de meest afschuwelijke smoezen om toch maar op te blijven. Maar dit jaar heeft Veerle in een mailtje laten weten dat het allemaal best meeviel. Lang leve Veerle!

lees meer »