Tante Annie & de dingen
Zijn toktok
Ik heb zaterdag een grote zwarte specht gezien en daar ben ik nu nog altijd blij om. Talent voor niks, noemen ze dat. Dju toch, zo’n schoon beest, zomaar in dit treurige zakdoekland. Hij had slimme oogjes en een rode pruik. Zijn toktok klonk wijs en bezadigd. Helemaal anders dan Bomma.
Blijkbaar is hij voor € 21,95 ook te koop als deurklopper. Gelukkig ben ik minder natuurvriendelijk dan dat.
2 commentaria voor Zijn toktok
Geef een reactie Reactie annuleren
Commentaria
- Fruitberg: Mooi geschreven. Maar ik wordt nooit tante, ben wel al nonkel
- tante zelf: en bovenstaande onderstaande francis, ik ken u nog wel hoor, van de vlag en het baardje en de melikoeken.
- tante zelf: wéten dat ge een tante zijt, dat vind ik ook al iets! streef daarnaar, zou ik zeggen.
- Janina Modaal: Ik val ergens tussen uw zussenkind en de vrouw die je vroeger niet begreep, in. Denk ik. Maar als mijn...
- Francis Debrouwere: Jaja , zo is ‘t . De realiteit beschreven vanuit de literaire toeschouwerstribune . Uit...
- A. Wijnants: Heb ik nog eens heel hardop gelachen bij het zien en lezen van deze superkorte cursief. Dat was lang...
- tante zelf: de crocs staan nu recht, met een plasje regen erin. en zo is het altijd wat.
- tante zelf: oooh de dreigementen!
- Boekenworm: Prachtig boek!
- Boekenworm: Zijt blij dat uw Croc ondersteboven lag!
- Sponzen Ridder: ik ging er precies van uit dat het concept uitbreidbaar is tot mensen die modderklonten tegen de...
- tante zelf: gaat ge bellen?!



tante is vogelaar geworden. geestig. het duurt niet lang meer voor ge uw harde schijven namen als grutto en fitis geeft.
de fitis vind ik nu al compleet overschat, in ieder geval