Soms gaat ge in de trein per ongeluk tegenover een sympathieke man zitten. Ik vorige week. Hij gaf filosofie in de gevangenis, aan het genre moord en erger en nooit meer los. De man had daar een hoop interessantigheden over te vertellen. Over muren en over hoe hoog en hoe dik wij die soms willen, om ons maar niet in een ander te moeten herkennen.

Enfin, toen we bijna in Antwerpen waren, dook hij in zijn boekentas voor een blaadje, de Biblioflash van Leuven Centraal, met daarin de winnaars van de poëziewedstrijd van 2012. Twee gedichten schoten hier naar binnen, het ene nog harder dan het andere. Ze waren beide van ene Bipooltje. Ik typ er u eentje over. Omdat het eens wat anders is. En toch ook niet.

In Leuven is er een straat,

In deze straat is er een gevangenis,

In deze gevangenis is er een cel,

In deze cel zit er een man.

Een man die naar de deur kijkt,

En wacht, al 28 jaar lang.

Hij wacht op een verloren toekomst.

 

1 commentario voor Gedicht uit de gevangenis

  1. Tamarina zegt:

    Die bipooltjes doen alles een stuk beter (de ene keer), en ook een stuk slechter (de andere keer) dan de gemiddelde mensen. Nature and nurture zijn voor deze specifieke mens wellicht niet goed afgestemd geweest. Voor hetzelfde geld had hij Robbie Williams of Beethoven of Julien Schoenmaekers kunnen zijn. Toffe filosoof (op welke trein is die te vinden ;-) ?
    Op mijn treinen zit altijd enkel jong volk dat oortjes in heeft, en dan nog ben ik verplicht om hun muziek mee te beluisteren!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>