Gedicht uit de gevangenis
Soms gaat ge in de trein per ongeluk tegenover een sympathieke man zitten. Ik vorige week. Hij gaf filosofie in de gevangenis, aan het genre moord en erger en nooit meer los. De man had daar een hoop interessantigheden over te vertellen. Over muren en over hoe hoog en hoe dik wij die soms willen, om ons maar niet in een ander te moeten herkennen.
Enfin, toen we bijna in Antwerpen waren, dook hij in zijn boekentas voor een blaadje, de Biblioflash van Leuven Centraal, met daarin de winnaars van de poëziewedstrijd van 2012. Twee gedichten schoten hier naar binnen, het ene nog harder dan het andere. Ze waren beide van ene Bipooltje. Ik typ er u eentje over. Omdat het eens wat anders is. En toch ook niet.
In Leuven is er een straat,
In deze straat is er een gevangenis,
In deze gevangenis is er een cel,
In deze cel zit er een man.
Een man die naar de deur kijkt,
En wacht, al 28 jaar lang.
Hij wacht op een verloren toekomst.
1 commentario voor Gedicht uit de gevangenis
Geef een reactie Reactie annuleren
Commentaria
- tante zelf: gij schaamt u toch niet écht? want dat is niet nodig. of toch in deze niet. haha.
- danny: Bij dezen dan ook mijn excuses voor de onbedoeld misplaatste mail. En veel sterkte gewenst met het verwerken...
- tante zelf: een woord van troost had er eventueel wel in gekund
- danny: Ditmaal moeten we dus lezen: laat uw commantario … aub achterwege.
- tante zelf: een mens zou beter direct pudding maken van dat abc. een dikke kont krijgt ge ervan. en uitslag ook nog.
- Flora: Ik kan u nog een halve V aanbieden, moest dat helpen.
- Fruitberg: Mooi geschreven. Maar ik wordt nooit tante, ben wel al nonkel
- tante zelf: en bovenstaande onderstaande francis, ik ken u nog wel hoor, van de vlag en het baardje en de melikoeken.
- tante zelf: wéten dat ge een tante zijt, dat vind ik ook al iets! streef daarnaar, zou ik zeggen.
- Janina Modaal: Ik val ergens tussen uw zussenkind en de vrouw die je vroeger niet begreep, in. Denk ik. Maar als mijn...
- Francis Debrouwere: Jaja , zo is ‘t . De realiteit beschreven vanuit de literaire toeschouwerstribune . Uit...
- A. Wijnants: Heb ik nog eens heel hardop gelachen bij het zien en lezen van deze superkorte cursief. Dat was lang...



Die bipooltjes doen alles een stuk beter (de ene keer), en ook een stuk slechter (de andere keer) dan de gemiddelde mensen. Nature and nurture zijn voor deze specifieke mens wellicht niet goed afgestemd geweest. Voor hetzelfde geld had hij Robbie Williams of Beethoven of Julien Schoenmaekers kunnen zijn. Toffe filosoof (op welke trein is die te vinden ;-) ?
Op mijn treinen zit altijd enkel jong volk dat oortjes in heeft, en dan nog ben ik verplicht om hun muziek mee te beluisteren!