Reacties op: Een kaft voor iedereen

Door: Terry

Terry — Fri, 19 Mar 2010 23:38:41 +0000

Wat moet ik hier op zeggen? Ik ben veel later aan boord van het – structureel zinkende – schip gekomen. Ik herinner me alleen onze eerste ontmoeting. Jij had toen twee oorbellen aan. Dat was vrij normaal. Maar het waren er toen twee verschillende. Heb je me toen gezegd: ” Thuis heb ik nog zo een paar”? Ik weet het niet meer. Maar ik was meteen verkocht. En net deze week ontmoet ik PM (weet je nog) waar Bart altijd rondhing om in de kloven van haar décolleté te gluren? Weet je nog? Of was jij daar toen niet mee bezig. Altijd op weg naar weer iemand met een raar beroep. Ik kan geen karretje meer vastpakken in de Delhaize, zonder aan jou te denken. Of toch, want je bent getrouwd, aan de reportage die je voor ons maakte over de man die de wieltjes herstelde van die karretjes. “Wat doen die mensen daar toch allemaal mee”, hoor ik hem nog gillen, middels wat jij toen schreef.

Door: tante zelf

tante zelf — Wed, 17 Mar 2010 17:25:26 +0000

kopen?

Door: babsie

babsie — Wed, 17 Mar 2010 15:25:02 +0000

“Ik ben nu eenmaal altijd luidruchtiger geweest op schrift.” schoon.

Door: Tamarina & de zaken

Tamarina & de zaken — Tue, 16 Mar 2010 22:03:35 +0000

Oude dozen, die al veel meegemaakt en gezien hebben, die hun klassiekers kennen, en die zelfs de lettertjes op een chocopot lezen als er niks beters voorhanden is … die moet je niet onderschatten he.

Door: tante zelf

tante zelf — Tue, 16 Mar 2010 09:08:50 +0000

dju nu dacht ik toch dat het omfloerst genoeg was

Door: Tamarina & de zaken

Tamarina & de zaken — Mon, 15 Mar 2010 22:36:00 +0000

Laatst nog op een salontafel in een wachtkamer een Bonanza gelezen. Dat waren tijden!