De duiven permitteren het zich danig. Ze zitten in de bloembakken en ze schijten de verse kruiden onder. Ze hebben geen benul van hun verwijderde nest. Of ze doen alsof. Ik heb vanachter het vensterglas al geprobeerd om op een roofvogel te lijken, maar ze gunnen mij geen blik waardig. Direct ligt er een ei in mijn loopschoenen. Zou ik durven meppen met de borstel?
Appendix: Changement de décor. De duiven herkennen het terras niet meer. Ze zijn weg. Zaak opgerold.
Beste GB-gangers altegader,
Ik stond gisteren inderdaad aan de kassa te wachten met een klein pummelke aan mijn hand. Op de band lag gerief om spaghetti te maken. Voorts wil ik graag melden dat het manneke waterpokken had en niet de dubbelgevlekte druptyfus waarvoor ge ons met zijn allen aanstaarde. Bovendien was het pummelke niet mijn pummelke, maar dat van mijn zuster. En mijn zuster is wat wild in de weer geweest met eosine.
Doeme toch. Groeten of zo,
Tante Annie
Gisteren bij thuiskomst lag er groen drijfsel te blinken in de keuken. Dat krijgt ge als ge de deur van het terras laat openstaan. Fauna heeft geen manieren. Vandaag nog erger. In het afvoerputje onder de bank ligt een nest. Vraag is: Mag ik het bouwwerk zonder pardon vijf verdiepingen naar beneden gooien? Voorlopig is het nest zonder ei. Maar misschien zit het duivenwijf wel al met een ei in de cloaca.