Te mistig om iets te zien natuurlijk

Ik stond vandaag bovenop het dak van paleis 5 van de Heizel en ik dacht: Zeker typisch, nu sta ik hier, de eerste en wellicht de laatste keer van mijn simpeleduivenleven, is het te mistig om iets te zien. (Voorts waren de verrimpelde ballonnetjes van tien vakantiesalons geleden, erg aandoenlijk in het stof van de zoldering.)

En daarmee heeft niemand ook mijn speech gehoord of gezien