Aardappel tegen wallen

Marketingtechnisch heeft een aardappel weinig om het lijf. De knollen komen dof uit de grond, staren je met boze oogjes aan. Bovendien worden ze op de plaatselijke zaterdagmarkt verkocht door twee broers met een pots en een camionet die het blinken heeft afgeleerd. Niemand weet wat de broers vragen voor een kilo patatten. Het tableau vivant is zo treurig dat je een briefje van vijf zou geven voor amper twee knollen. Daarop graaien de broers met hun dikke vergroeide knokkels door de zelfgerooide waar. Dit is de zomer volgens Stijn Streuvels. Dolor Vacantiae. De zon brandt en de mens werkt zich dood. Haaks hierop pleiten de glossy’s voor de aardappel. Het staat in de Feeling, in de Cosmo en in Femme Actuelle. Als het niet waar is, worden 4,5 miljoen Franse madammen gefopt. Tegelijk. De aardappel ontvlekt. De aardappel verkoelt. En de aardappel is goed tegen kringen rond de ogen.

De broers met de pots hebben keine Ahnung. Zij staan met de rug krom in het slijk. Terwijl wij ons in alle luxe zorgen maken over onze vermoeide indruk. Als men bij wijlen mijn wallen zou tellen, men zou mij vlot kunnen verwarren met een kasteelgravin. Omwald tot en met. Ook als ik wél op tijd ben gaan slapen.
Kortom, ik test de gouden aardappeltip met graagte uit. Ook al omdat het recept geen enkel vaatwerk vergt. De aardappel zorgt voor alles, rauw, met toevoeging van honing noch  citroensap. De aardappel neemt verkleuringen weg waardoor je gezicht er weer fris en uitgerust zal uitzien. Komt door de kalium die in aardappelen zit. En niet door het potassium dat er ook in zit.

Het verschil tussen potassium en kalium heb ik geleerd van iemand die lang geleden de Canvascrack won, u weet wel, de quiz met het speenkussen van Herman Van Molle. Ik moest de man gaan interviewen ter gelegenheid van zijn overwinning. Ter plaatse in Hoboken sprak hij zijn ergernis uit over de ledigheid van journalisten. Dat ze niks meer opzoeken. Dat ze alles overschrijven. Dat ze zelfs te mottig zijn om het Engelse potassium te vertalen in het Nederlandse kalium. Bij deze heb ik mij van de journalistieke taak gekweten. En nog beter. Ik zal plakjes patat onder mijn ogen leggen en mij vergewissen van de geneugten van kalium.

Met een zonnebril van aardappel  leg ik mij neder voor alweder een aflevering van De rode loper. Luisteren is genoeg. Kennen doe ik toch iedereen. Zelfs met de ogen toe. Alleen jammer dat Yasmine er niet meer bij is. Zonder haar lijkt de lichtheid van de showbizz veel gemeender. Enfin, dat ik mij ontspan! En dat aardappel doet wat hij belooft: mijn vochtbalansen regelen en de duisternis bleken. De kleine behandeling voelt tintelfris, ver weg van de gebroeders Reuma op de markt. Het is vreemd hoe zelden een mens stilstaat bij een aardappel. Je jaagt hem gestoempt, gebakken of gekookt door de darm en daarmee is de kous af.

Nog nooit heb ik een aardappel van zo dicht bekeken. Ik weet nu zelfs wie een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan de verspreiding van de patat in onze contreien: Carolus Clusius, botanicus uit de zestiende eeuw. Vreemd genoeg is hij op al zijn geschilderde portretten voorzien van dikke wallen. Een compres zou hem wat deugd hebben gedaan. Daar sta ik voor garant.
Het is met de aardappel precies zoals met het Vileda Ultramax poetssysteem. Als het niet helpt, dan heeft het in ieder geval ook geen moeite gekost. Of toch veel minder dan de Germaanse appelpakking van vorige week. Kortom, de truc met de aardappel is voor herhaling vatbaar. Tenslotte zitten wallen in de familie. Het zou een mirakel zijn mocht één aardappel kunnen verzaken aan mijn hele erfelijke belasting. De broers met de pots op de zaterdagmarkt kunnen ervan meespreken.

(eerder verschenen in De Morgen)

Een gedachte over “Aardappel tegen wallen”

  1. Persoonlijk denk ik dat potas kaliumoxide is, tante, en potassium gewoon het element Kalium zelve, dat dus nergens vrij en ongebonden in de natuur voorkomt wegens te reactief. Maar soit, ik ben meer iemand van de toegepaste chemie, dus vraag ik me af welke variëteit het beste werkt tegen die wallen: Nicola, Charlotte, krieltjes, of van die Francelinekes. En mogen het gewoon schijfjes zijn, of moet de knol geraspt worden en vermengd met goei boter, eigeel en wat schaafsel van een onbespoten komkommerschil?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *