Beste juffrouw Britt Van Hove,

Graag wil ik u melden dat u niet moet geloven wat Tessa Vermeiren in een oude Weekend Knack heeft gekrast. Sara was wél om van te smullen. Iedere zondag zat ik klaar voor vijf afleveringen achtereen, met een zak Crocky in de zwarte B&B Italia. Smaak en geen smaak tegelijk, dat is altijd het lekkerste. Kon mij wat schelen dat je de meerderheid van de bevolking nooit moet vertrouwen.   In deze ben ik vrolijk mee op de kar gesprongen. Uw kar, beste juffrouw Britt Van Hove. Want laat ons wel wezen, aan ons lelijke heeft het allemaal niet gelegen. Sara De Roose is mijn vriendin niet. Ik hou niet van heiligen.

Haar tour de présence had de suspense van  Apirama in wijlen Melipark. Een nagemaakt bijendorp, bootjes met mama’s en papa’s, blije kazoomuziekjes, ik stem voor. Geluk mag gerust goedkoop zijn, maar na drie keer had ik al ras de buik vol van zoveel plezierige papiermaché.  Meisjes die alleen maar lief en aardig zijn, daar krijg ik het van op mijn zenuwen. Ik laat mijn sympathie niet zomaar opkloppen gelijk pudding van Saroma, beste juffrouw Britt Van Hove. Geef me dan het zogezegde kwaad maar.  Ben ik blij dat ik een rondje heb uitgezeten in uw teventreintje, met zicht op de mooiste achtertuintjes van het leven compleet met dikke buurmannen en kinderen die zich de verstuiking springen op trampolinevellen. Ik heb er danig van genoten.

Bovendien heb ik geen punten uit Het Laatste Nieuws geknipt, ben ik niet gaan wemelen op de boekenafdeling van de Carrefour om zonder te betalen te lezen hoe goed het met ons lelijke zou aflopen. Ik blijf trouw aan u, beste juffrouw Britt Van Hove. Voor de de heerlijke hysterie. Ooh, wat zou ik graag eens zo hard schreeuwen als u.
Het is heus niet  prettig om je te voortdurend te gedragen als een vrouw met smaak en verstand. Van zoveel opgelegd fatsoen krijg je soms stinkende bokalen. Ik wil ook wel eens zilveren hotpants aan om te laten zien hoe mooi mijn billen zijn, wars van alle  complexen, ook al heeft mijn kont meer kreukels dan die van u, beste juffrouw Britt Van Hove.

Uw schaamteloosheid draagt mijn bewondering weg, tezamen met uw eerlijkheid. U spaart de roede niet en slikt geen enkele mening in. U denkt misschien niet veel, maar wat u denkt laat u los. U blijft met geen enkele peer zitten, laat iedere wind vrij. Daarom hoop ik van harte dat ik later terugkom als een blonde del, los van alle cultuur en goede manieren. Leve het onbezorgde  tevenleven. Het lijkt me een pak lolliger dan een dagboek te moeten bijhouden in een linnen schrift van de Hema en mij driemaal daags af te vragen of ik wel goed bezig ben.

Kortom, beste juffrouw Britt Van Hove, laat ze op het forum van vtm maar braken. Ik ga u missen, uw schaamteloze beledigingen, uw aandoenlijke spelletjes Patience en uw Post-its met vergadernotities. Alle French Manicure ten spijt, u bedreef humor met zwarte nagels, waarvoor dank. In heel Présence was er niemand die me zo hard heeft doen lachen. Meer wilde ik niet melden. Met veel groeten, beste juffrouw Britt Van Hove.

An Olaerts

(onlangs, naar oude gewoonte, verschenen in De Morgen, en nog wel in die gruwelijke vrouwenbijlage)

7 gedachten over “Beste juffrouw Britt Van Hove,”

  1. Ik heb echt eerlijk waar moeten googelen om te weten wie Britt Van Hove is (was?). Is dat een gat in mijn cultuur?

    En dat van die weekendbijlage, daar moet iemand die wat te zeggen heeft echt eerlijk waar eens iets aan doen. Beledigend.

  2. Who the fuck is Britt Van Hove? Laat me raden: die sympathieke wipneus met de familienaam André, die ik al zappend 2 minuten (overactend) heb bezig gezien in iets dat Sarah heette en waar ik ab-so-luut niet wou kunnen over meespreken op het werk? Anderzijds: dat meiske wel geapprecieerd in een duet met ene Sergio (op alweer een program waar ik per ongeluk was aanbeland na een werkweek die me toestond alles te slikken wat me voorgeschoteld werd op de buis)

  3. hey ivo-met-de-nieuwe-feeder, bij u heette de televisieparel lotte. geen idee of holland ook voor het lelijke sprookske gevallen is.

  4. Clement Peerens maakte in Trix een goeie Sara-joke. Misschien vertelt hij ze op Linkerwoofer nog eens. ‘t Is gratis, dus niks kan u thuis houden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *