Bidet

“Ziet ge wel dat het voor uw anus is. Hier staat het. En ge moet erop gaan zitten gelijk op een pony. Dat staat er ook. Het is iets etymologisch.” Ik legde de tablet op tafel en wachtte tot de Spondeligger de wiki over de bidet had gelezen.
De Spondeligger en ik, wij zijn moderne mensen. Wij hebben geen bidet, wij discussiëren over het eigenlijke gebruik ervan. En desnoods sleuren wij er Google bij. Want naar kwalijke gewoonte betrouwde ik zijn oordeel niet.

“Had gij vroeger een bidet bij u thuis? Nee? Dan moet ge zwijgen. Als ge het niet van uw ouders hebt geleerd, zijn de bewijzen niet uit eerste hand. Wij hadden thuis een bidet!” Maar ook die bidet bracht geen verlichting. Mijn vader zei trouwens dat het een voetenbakje was, maar dat heb ik nooit geloofd. Ja, heel af een toe was er een soort ritueel waarbij er voeten werden gewassen in de bidet, maar dat gebeurde alleen om te bewijzen dat de bidet geen overbodigheid was. Het hele gezin was destijds soepel genoeg om de poot in de lavabo te krijgen. En de rest handelde je af met een washandje. Denk maar niet dat vader en moeder Olaerts hun kindertjes ooit hebben verteld dat je je poep moest wassen in die bidet. Trouwens, niemand waste zijn poep in die bidet. Meestal lag hij vol met pyjama’s.

“Als wij in Italië op vakantie zijn, staat er altijd een bidet op de badkamer. Zijt gij daar al ooit gaan op zitten?” De Spondeligger zuchtte en zei van niet. “Als ge er nog nooit zijt gaan opzitten, hoe kunt ge dan zo zeker zijn dat ge er langs voren moet gaan opzitten! Volgens mij is het voor de achterkant bedoeld. Ge moet met uw rug naar de kraan gaan zitten. Trouwens, voor u maakt de kant sowieso geen verschil. Uw gerief hangt toch vanzelf in het water. Niet? Of moet ge zoveel water niet in een bidet laten lopen?” De Spondeligger wilde het er niet over hebben. Hij had gelijk. Normale echtelieden laten geen bidet tussen de liefde komen. Maar ik ging toch door. “Trouwens, waarom is die kraan geen gewone kraan? Op een bidet staat altijd zo’n raar spuitmondje. Naar waar zou dat moeten spuiten, denkt ge?”

“Mens!”, antwoordde hij, “Ja maar”, probeerde ik nog. “Ik moest er alleen maar aan denken omdat ik laatst ergens op een toilet zat met zo’n spoelsensor. Als ge daar te lang en te stil op blijft zitten, hebt ge prijs. En toiletten met sensors voor het licht, die bestaan ook. Als ge daar te lang en te stil op blijft zitten wordt ge in het donker gespoeld. Net alsof ge op een bidet zit. Tenminste, als het waar is wat ik denk, namelijk dat een bidet is bedoeld voor uw achterkant. Maar gij weet het dus ook niet. Allee, met uw gezicht naar de kraan!”

Ik zag aan zijn gezicht dat ik moest ophouden. En voor de twee mevrouwen die aan het tafeltje naast ons een pannenkoek zaten te eten was het ook beter. Maar ‘s avonds, toen we terug thuiskwamen, heb ik het opgezocht. “Ziet ge wel. Een bidet is voor uw anus. Al zijn er ook mensen die er andersom gaan op zitten. Het wil niks zeggen”, zei ik tegen de Spondeligger. “Tenslotte zijn er ook mensen die denken dat een bidet een drinkfonteintje is.” Tsss.

(eerder verschenen in De Standaard Magazine)

4 gedachten over “Bidet”

  1. Ge-wel-dig mercie,’k heb het weekend weer eens kunnen starten met de slappe lach !
    Vraagskse : Kan ik op één of andere manier je columns automatisch in m’n inbox ontvangen :via fb, tumblr,… ofzo ?

  2. H-E-E-R-L-I-J-K! :) jouw column in standaard weekblad vandaag trouwens ook! you made my day

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *