Kent u de stress van Bob? Althans de stress van Bob zonder veel principes. Volg volgende gedachtengang en krijg het mee op uw zenuwen. lees meer »
-Pfft, dat feestje. Ik heb er nu al geen zin in. Als ik toch niet mag drinken.
-Stomme moppen, zul je zien. Met mijn verstand op maximum vind ik iedereen onnozel vanaf tien uur.
-Waarna ik om elf uur naar huis wil. Ze gaan vinden dat ik oud geworden ben.
-Lap, nu ben ik toch aan het drinken. Terwijl ik nog naar huis moet. Met de auto. Zelf.
Januari is half weg. Vanaf nu, zegt de etiquette, komen alle nieuwjaarswensen te laat. Het hoeft niet meer en dat is een geluk. Ik ben eraan ontsnapt. Het is voorbij. Dit jaar heb ik aan alle wensen verzaakt. Los van alle kijk-eens-naar-mijn-kinderen-kaarten. De ergernis ontbrak. De stoef sloeg niet aan. De enige bemerking zijn misschien de snotneuzen. Die zou ik voor de foto hebben afgeveegd. Echt waar, sommige wensen zagen eruit alsof ze uit vieze neuzen moesten worden geplukt. Jazeker, daar twinkelde wat. Maar verder niets. Geen prachtig 2012. Ik heb voornemens noch wensen. Wensen zijn verraderlijke verschijnsels. 2011 heeft mij geleerd om ze niet te vertrouwen. Ik durf niet denken aan het voorjaar en ik ben bang van de zomer. 2012 staat op eBay. Gratis te geef. Want ik ga mijn kind een heel jaar moeten missen. En daarna nog. Voor altijd. Ik ben haar kwijt tot in de eeuwigheid.
lees meer »
Laatst moest Piet Huysentruyt uitrukken voor een mensenkind dat zich had gewaagd aan melocakes. In eigen keuken! Melocakes! Ze lagen op het aanrecht als fossielen zo hard, uiteraard mislukt. Vrouw, dacht ik, waar maakt gij u moe aan. Bespaar uzelf het leed en kóóp melocakes. Ambachtelijke bij de bakker. Uitgespuwde in de gb. Maar nee, madam wilde ze zélf maken. Daarvoor was zij bereid om een pan vuil te maken, twee kookpotten, twee soepkommetjes, drie borden, een bakrooster, een mengbeker, een hulpstuk van de mixer en nog wat bestek. Ik overdrijf niet. Zij overdreef. Want de opgesomde vaat was alleen voor het schuim van de melocakes. De zandkoekjes waren namelijk al klaar.
lees meer »
Commentaria
- Vos: Ik ben toch haar grootste fan.
- zeezicht: ik ook!
- zapnimf: Ik ben zo fan van u. *zucht*
- tante zelf: kevin kan niet meer volgen, heus niet
- Tamarina: Ik heb uw antwoord met de grootste aandacht gelezen, Kevin, en ben verheugd dat mijn kandidatuur niet...
- marc de voogdt: Correct omgaan met macht blijkt moeilijk te zijn. Ik ondervind het voor het ogenblik zelf aan den...
- tante zelf: uw kandidatuur, tama, zal niet worden weerhouden
- Tamarina: Vragen voor Kevin: Moet ik mijn eigen device meebrengen om die stock aan te vallen? Voorziet het bedrijf...
- veerle: Verblind door al dat wit zeker?
- greet: ik wil gerust met u een schoon glaske gaan drinken bij manuel.
- Vos: Anderhalf uur, daarom dat gij Berlijn zo tof vond.
- Tamarina: in de Colruyt vind je quasi het hele jaar door zakken van 1 kilo met lievevrouwkes. Maar misschien zijn ze...



