Op een dag was de liefde moe. Maar ze ging dapper door. Tot ze leeg van liefde neerviel. Ze sleepte zich verder. Op een dag was de liefde dood. Een hongerige wolf kwam voorbij. Hij vond dat er weinig vlees aan zat. Een oude man kwam voorbij. Hij huilde tranen met tuiten. Maar het hielp niet. Twee kinderen maakten een bed van bladeren. Ze brachten drinken en een chocoladetaart. Door hun warmte en bezorgdheid kwam de liefde weer tot leven. 

(Tim Van den Abeele is een jonkman uit Gent die schoon kan tekenen. En het precies ook schoon kan opschrijven. Hou het mannetje in de mot! Enfin, dit is prentje #2 van het verhaal. De rest vindt ge hier.)

Nieuw in deze sjakosj: Alle beesten van Midas Dekkers, op missaalpapier in meeneemformaat. Zo komt het dat ik op verplaatsing, bijvoorbeeld in stomme brasserieën aan het station, al meer dan eens hard heb moeten lachen. Onder andere met een stukske over een eend (Alida) wiens kuikens (12) één voor één werden opgegeten door een rat (Brigitte).

Gelukkig kon Alida niet tellen en stond zij na het laatste kuiken alleen maar voor een raadsel. Niet erg, want voor een eend is het de normale toestand, aldus Middas Dekkers, om voor raadselen te staan. Enfin, hahahaha.
Pardon verder, voor de betreffende eendjes. En zo.

(Voor de liefhebbers die zonder te betalen willen gaan bladeren in de Fnac. Het is op bladzijde 1081 te doen.)

Ouwe rommel is me een troost. Als was het een hulp om de rommel van nu in perspectief te zien. En ook omdat het gewoon lollig is. Merci daarvoor aan ene Hillebrand, die lelijke avonturen spaart én onder de scanner zwiert. Geef toe dat het sympathiek is van de mens.

Voor meer bonzende titels à la Bohémiens zijn ook mensen en De verkavelde bruidegom moet ge hier klikken.