De herenonderbroek

Fatsoenlijke lieden kunnen nu al de wenkbrauwen beginnen te fronsen. Dit is geen fatsoenlijk stuk. Het onderwerp is ondergoed. Losweg. Zo’n stuk wordt het. Jazeker, zucht maar. Laat uw voorhoofd maar rimpelen. Ik trek het mij niet aan. Het gaat over de herenonderbroek, ook al gaat het nooit over de herenonderbroek. Dat komt natuurlijk omdat de herenonderbroek niet ter zake doet, bijvoorbeeld in de internationale politiek. Terwijl af en toe een gedachte aan de herenonderbroek zeker zou kunnen helpen om één en ander in perspectief te stellen. Stel u voor, de onderbroek van Vladimir Poetin. Of stel u voor, de onderbroek van Pieter De Crem. Voelt u dat het werkt? Machtige mannen losjes in verband brengen met hun eigen ondergoed duwt ze van hun betonnen sokkel. De man wiens charisma niet te lijden heeft onder de gedachte aan zijn onderbroek, is de man die zijn piëdestal waard is.

De proef met het ondergoed is een nuttig instrument, maar desondanks gaat het er nooit over. Politiek niet, maar praktisch ook niet. Ja, over damesondergoed, daar wordt wat over af gezwetst. Ik weet niet of het een oorzaak is of een symptoom. Maar als er veel over uw ondergoed wordt gepraat, gaat het wellicht niet goed met uw aanzien. Soit, laat ik het maar praktisch houden, dat doen die andere artikels ook allemaal. Of hoe veel artikels zijn er misschien al verschenen over vrouwenondergoed. Want oh, het is een moeilijke discipline, zo moeilijk dat het een specialisatie waard is. Vrouwen kennen hun eigen maat niet. Er bestaan statistieken over. Ze kopen hun broek te groot en hun beha te klein. Mannen kennen hun maat overigens ook niet. Ze kopen de broek te klein en de beha te groot. En daarom moet er af en toe over damesondergoed worden geschreven. Om het volk te helpen. Ik wou dat iemand mij ooit met dezelfde toewijding had geholpen. Ik ben namelijk thuisgekomen met de verkeerde herenonderbroek.

Het heeft niet eens een woord, of is teut het juiste woord? Gulp is het woord zeker niet, want gulp legt de nadruk op de opening. Terwijl de teut net is bedoeld om de zaak niet te laten openvallen. Niet alle teuten hebben trouwens een gulp. Er zijn ook teuten die te allen tijde toe blijven, zonder gulp. Ik meende in ieder geval dat de teut van een herenonderbroek het belangrijkste was. Tenslotte heb ik instructies gekregen om alle onderbroeken met de teut naar voren op te vouwen én met de teut naar voren in de kast te leggen. Maar blijkbaar heb ik het belang van de teut overschat. Over de teut van mijn geschenk bestaan geen klachten. De teut is goed. Het is de pijp die niet deugt. De pijp is niet alleen te kort, zo heb ik begrepen. De pijp zit ook te los. Het valt er allemaal uit! Dus nu heb ik anderhalve meter elastiek gekocht, om de pijp waar alles uitvalt beter te laten aansluiten. Als daar maar geen pofbroek van komt, met gefronste pijpjes, assorti met de wenkbrauwen van fatsoenlijke lieden die hier, tegen wil en dank, zijn afgedaald tot in een herenonderbroek.

(eerder verschenen in De Standaard Magazine)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *