De koffertjes

Kijk eens naar uw boekentas. Kijk eens heel goed naar uw boekentas! Pits uw oogjes toe, laat alle klachten varen en kijk nog eens. Uw boekentas is een luxekoffertje in de vorm van een ampersand: &, het gedeukte teken van en, en, en nooit genoeg.

Bij de Romeinen was het duidelijker, daar konden ze duidelijk zien dat een ampersand uit twee letters bestaat, een e en een t was. Et in het Latijn, van en, en, en nooit genoeg. Maar dat zijn we met zijn allen vergeten. De e en de t zijn gelijk een mislukte soufflé in elkaar gezakt. Wij weten al lang niet meer wat we allemaal hebben. Want voor de goede orde, thuis heeft u nog van die koffertjes staan, allemaal in dezelfde kronkel, met een handvat, twee plechtig klinkende klikklakslotjes en een binnenbekleding van groene pluche. Eigenlijk krijgt u de voordeur amper nog open. Zoveel koffertjes zijn het.

Ik kan het weten, want ik ben pas verhuisd. Ik heb al die koffertjes van één huis naar een ander huis gedragen. Daarvoor had ik een vrachtwagen besteld met drie mannen erin die moesten helpen dragen. Want alleen redt een mens zoiets niet. Ik heb me de hele dag geschaamd voor zoveel &. ‘s Avonds heb ik de crisis in de kelder gezet, onder een oude gordijn.  Als ik al de boeken nog moet lezen die ik de trappen heb opgesleurd, kan ik beter voorgoed op vakantie vertrekken.
Eén ding is zeker: ik kom dit huis van mijn leven niet meer uit. Dat ze mij maar op een brancard naar buiten takelen, mij begraven in de tuin. Bovendien heb ik een consumptiestop afgekondigd tot en met Kerstmis 2010. Alleen verteerbaar goed komt er nog in. Voor de rest is het een treurig gezicht, een kleine homo sapiens sapiens tussen een grote hoop onbenullige rommel. Eén keer raden wat het langst zal blijven bestaan? De rommel en het luxekoffertje in de vorm van een ampersand.

Mijnelievegod het is een goede zaak dat ik geen Afrikaanse vluchteling ben. Ik zou de Sahara wel vijf keer moeten oversteken om al mijn gerief in Europa te krijgen. De boot zou gevaarlijk diep in de Straat van Gibraltar liggen met zoveel spullen erin. De mensensmokkelaar zou zich de blaren zeulen aan zoveel koffers van en, en, en nooit genoeg. Ik heb kleren om de directrices van zestien Roemeense weeshuizen aan te kleden. Mocht iemand met een slecht georganiseerd leger zitten, ik kan u voorzien van alle ongemakkelijk schoeisel. En dan vertel ik er geeneens bij dat ik voor mijn uittocht zes volle vuilniszakken van 80 liter naar het containerpark heb gebracht, plus de ijzeren kleerkast naast de pastorie heb aangeduwd met afgedankte seizoenen.

Kortom, het lijkt me niet netjes om onder deze omstandigheden nog te zeuren over de crisis. Sterker nog, ik versta niet dat ik me de zorgen hebben laten opsolferen door wat er in de krant staat. Het gaat niet slecht met mij. En als er naast uw voeten een boekentas staat gaat het waarschijnlijk ook niet slecht met u. Kijk eens naar uw boekentas! Pits uw oogjes toe en kijk nog eens.  Uw boekentas is een luxekoffertje in de vorm van een ampersand.

5 gedachten over “De koffertjes”

  1. De plaatselijke jonkvrouw begint hier altijd luid te schaterlachen als ik praat over dat huis waarnaar ik dan wil verhuizen. En dan vallen die koffers nog mee.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *