De overall

In de middeleeuwen droeg je een overall als je een rondreizende kwakzalver was. Pakken in één stuk hielden slechte trillingen en onnozele klachten tegen. Later hees de mens zich in een overall om mee te sleuren aan de eerste spoorweg van Amerika. En verder was de overall tot voor kort exclusief voorbehouden aan garagehouders en ruimtevaarders. Maar die tijd is voorbij. Tegenwoordig is de overall hip. Het staat geschreven op de blinkende bladzijden van alle damesbladen. Hoezee voor de overall! Hij dringt nu zelfs door in de dienstensector, daar waar geen mens zich ooit vuil maakt.

In de jaren 80 was het ook al een keer van dat. Al wie voor modern wilde doorgaan, wurmde zich door één groot gat in zijn kleren naar binnen. Daarna moest er enkel nog worden geknoopt of geritst aan de buikzijde. Ten slotte moest er gesnoerd worden per ceintuur, ter benadrukking van de taille. Want voor de goede orde, om hip te zijn in een overall moet men van het vrouwelijke geslacht zijn. Mannen in een overall zijn nooit hip, ze zijn hoogstens iets van plan. Soms is dat handig, maar meestal staat het haaks op hip.

Overigens wil ik graag aanstippen dat de meeste vrouwen evenmin blits zijn in een overall. Je moet al van goeden huize komen om mooi te zijn in een grotemensenhansop. Voor de Njet bij een uitgedijd zitvlak hoef ik wellicht niemand te waarschuwen. Het spreekt vanzelf dat dames met een grote poep niet in aanmerking komen voor de overall. Ook brede heupen zijn gevaarlijk. Net als volle navelbuiken en laaghangende boezems. Het hoeft geeneens een opvallend manco te zijn. De meeste dameslijven zijn niet geschikt voor de hippe overall. Anders was de overal in de jaren 80 wel gewoon blijven bestaan. Ook voor vrouwen in de dienstensector.

Bij mijn weten is er maar eentje die ermee staat. Zij heeft werkelijk alles: mooie kinderen, een echtgenoot met spieren op de juiste plaats en een leuk leven. Daarenboven zeurt zij niet en werkt zij hard. Zij is sympathiek tot op de knoken en geliefd op de hele werkvloer. Niettemin omdat omdat zij staat met een overall, wat wil zeggen dat kuiten heeft om in te bijten en bij uitbreiding helemaal om op te eten is. Ten bewijze verscheen ze gisteren ten tonele in een overall. Zelf hield ze het evenwel hip op een bodysuit, ver van kwakzalvers en spoorwegarbeiders. Bijna niemand zei wat, of toch niet terwijl ze erbij was.

Voor commentaar was het wachten tot ze naar het toilet verdween. De mannen zeiden unisono niets. Ze hoefden alleen maar naar elkaar te kijken om te weten wat ze dachten. De vrouwen vonden het maar niets, zeker niet voor in de dienstensector. Of was zij misschien zinnens een rondje rond de kosmos te draaien? Of had zij misschien een parachute in haar handtas  zitten? En of zij nu écht zo naïef was om te denken dat haar overall goed was voor de productiviteit op de vloer? Waar bleef zij trouwens zolang? Ze zat vast te hannesen en te kronkelen met dat pak. Maar toen ze terugkwam sprak ze pijnlijk charmant: Verdomd koud op het toilet, zo’n overall. Waarop de mannen het warm kregen. En de vrouwen een lelijke oplossing mompelden: klittenband.

(eerder verschenen in Vacature)

8 gedachten over “De overall”

  1. Een heel stuk over overalls en vrouwen, en toch nergens het woord lesbisch gebruikt. Knap.

  2. kan er iemand mij, als lid van de overall-loze mannelijke populatie, even uitleggen hoe ‘klittenband’ hier soelaas kan brengen?

  3. O tante Annie, door Uw stukje zal ik in t vervolg wel twee keer nadenken voor ik mij overgeef aan de volgende modegril.
    Hoewel ik die overall sowieso al een twijfelgeval vond.

  4. ik ben zo blij dat gij hem hebt van de klittenband. zelf mijn ellendige moppen moeten uitleggen zeg. de eindredactie wilde er zelfs velcro van maken.

  5. Overalls en werkkleding zijn altijd een inspiratiebron geweest voor de hedendaagse mode. Kijk naar de spijkerbroek, oorspronkelijk als werkbroek begonnen door Levi´s in 1873 en nu door jan-en-alleman wereldwijd gedragen.
    Daar is in het Museum Rotterdam nu een leuke expositie aan gewijd, genaamd Werkstijl, http://www.museumrotterdam.nl/werkstijl
    Veel overalls, werkbroeken en uiteraard ook een belangrijke rol voor de spijkerbroek.
    Doe zelf mee aan die expositie door gedurende een half jaar dagelijks een Levi´s 501 te dragen (model uit 1966) tijdens mijn werk. Elke maand wordt de broek op de foto gezet om het slijtageproces te volgen. In de weekends laat ik de broek buiten luchten en loop dan in, inderdaad, zelf opgelapte overalls en werkbroeken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *