De vleesjes van beneden

Pleegden wij dit weekend in De Morgen: een stukje over de foto’s van  Zed Nelson. Die mens heeft een vlijmscherp boek gemaakt met foto’s over het nieuwe schoonheidsideaal. Om redenen van esthetiek werden de beste foto’s niet in de gazet gezet. Aan die omfloersing doen wij hier echter niet mee. Het hele boek staat hier en de vleesjes van beneden zijn restanten van een strakgetrokken vagijn.  Verder bevelen wij van harte aan: de nepneusjes uit Peking, de aandoenlijke pruik, de tweederangs Mona Lisa en de haakneus uit Iran. Want daar wordt -ge gelooft het niet!- meer aan neuzen geprutst dan in LA. Het boek heet overigens Love Me, maar voor de romantiek moet ge het hoegenaamd niet doen.

7 gedachten over “De vleesjes van beneden”

  1. Ik heb zelden harder gekrijst na het lezen van een bovenschrift bij een foto. Ik dacht namelijk eerst dat het om een haute-cuisine lekkernij ging, insectjes ofzo.
    Vervolgens heb ik de sluitspier eens flink afgenepen bij de gedachte dat iemand dat er bij mij af ging snijden. Moderne vrouwenbesnijdenis met een flintertje beschaving.

  2. laten uitdrogen en dan verschrompelt het vanzelf tot de gewenste afmetingen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *