Die Koen Meulenaere kijkt goddank naar alles

Laattijdig heb ik hier fijntjes hard mee gelachen. Het betreft een stukje in de Knack van vorige week. Ik herken bijlange alle personages niet, maar die Koen Meulenaere kijkt goddank naar alles. Lees het hier! (Auteursrechtelijk weet ik niet of onderstaand deugt, de mens kan zich desgewenst melden.)

Wat leert Katarakt ons over Haspengouw? Ze maken allemaal de hele dag ruzie, de grofste beledigingen en verwijten vliegen heen en weer. Ze beliegen en bedriegen elkaar waar ze bij staan. Vaders nemen achter de rug van hun kinderen een hypotheek op hun huizen, en er zijn daar blijkbaar bankdirecteurs die dat aanvaarden. De ene koopt en verkoopt machines tegen het uitdrukkelijke verzet van alle anderen in, de directeur van het ziekenhuis verleent contracten aan leveranciers op voorwaarde dat ze hem geld geven voor het gehandicaptenverblijf van zijn zoon, en ga maar door.

Wie voert het hoge woord in het bestuur van de Lions Club? Gilbert Smeekens! De bordeeleigenaar uit Brussel die al herhaaldelijk door Witse bij de lurven is gevat, nu duikt hij daar weer op. Annemie hebben we trouwens ook al gezien: zigzaggend op de fiets naast Karlijn Sileghem. Die zich vleselijk heeft laten consumeren door de Wijtinckx, daarvan bestaan filmbeelden. Wijtinckx, u weet wel: de zelfverwaande hoofdcommissaris van Halle, die Witse altijd dwarsboomt bij zijn onderzoeken.

Wij zullen het hier eens onverbloemd stellen want de rest van de pers zwijgt weer als vermoord: wie zich door de Wijtinckx laat pakken in een hotel in Polen, die is bereid zich door iedereen te laten pakken. Straks nog door die ellendige Piet uit De Parelvissers, Nils Oskar van Emma. Vroeger was dat de broer van Marc Van Eeghem, nu is het zijn zoon. We zullen het nog moeten meemaken dat Marc Van Eeghem de zoon van Kurt Van Eeghem blijkt te zijn.

En over Frank gesproken: wie zelf Joke Devynck suskewiet doet zingen, moet nadien niet van zijn oren staan maken omdat Elisabeth zich eerst laat bepotelen door die Ben met zijn paard en zijn transportfirma, waarna ze met haar fiets in de gracht rijdt en de Van Eeghem halsoverkop uit het bed van Devynck moet springen om haar te komen ophalen. Eén openluchtbordeel, Bokrijk met neonlampen, dat is Haspengouw.

Wat nog? Sammy Tanghe is nu helemaal zot geworden, terwijl men in Het Eiland nog had kunnen menen dat hij het maar half was. En met Rik Nallaerts, de ceo van Cynalco, moet er ook iets gebeurd zijn, wellicht heeft Robert Hasselbanks ingegrepen na de klucht met Bucky Laplasse, want hij is nu plots oftalmoloog. Nog een goede raad: wenst gij, beste lezer, niet vijf maar zes appelen in een plastic zak te verpakken, wend u dan niet tot Linda van Torfs, want uw zakken scheuren doormidden vóór ze aan de grens raken.

Samengevat: wat wij hebben geleerd uit Katerakt is dat men zijn peren en appelen het best in Zuid-Afrika koopt, dat men het telen van aardbeien beter overlaat aan de specialisten uit het Land van Waas, en dat er in Vlaanderen niet genoeg acteurs rondlopen om drie feuilletons te vullen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *