Doeme toch. Dirk Draulans mag het hebben.

Ge laat haar op uw alfabet zitten. Ge leidt haar voorzichtig van de spatiebalk. Ge hebt hartpijn omdat ze alleen in de doos moet slapen. Piep, piep en piep, tot ge koppijn hebt. Ge koopt haar voor vijf euro een vriendin op Kapaza. Het nieuwe kiekensduo mag ongestraft van kaklala doen op uw terras. Ge rijdt door de Colruyt met een bouwpakket dat niet op uw kar past. Alle mensen aan de kant. Gedoe op de parking ook nog. Vannacht moet ge de dames eigenhandig in hun appartement zetten omdat ze niet snappen waar die loopplank voor dient. En vandaag doen Ria Valk en Bomma alsof ze mij nooit eerder zagen. Het dierenrijk zeg ik u, daar heb ik nooit meer lessen van te leren. Doeme toch. Dirk Draulans mag het hebben. Helemaal, de natuur.

2 gedachten over “Doeme toch. Dirk Draulans mag het hebben.”

  1. Ochot, in Zwalm is al 3 keer mijn volledig kiekenskot opgewreten door vossen. En de vos in me heeft me doen besluiten ze los te laten, geen kot meer. Ze slapen nu in de bomen en kijken op me neer.

  2. Met kiekens is het als met klein joeng: ge zoudt ze moeten kunnen kopen als ze al groot en opgevoed en volleerd zijn en al. Als ge broedsel van uw eigen wilt, dan krijgt ge ze piep-piep-klein, en zitten ze ongeveer 20 jaar figuurlijk op uw spatiebalk. Maar tante, échte kiekens, die kunt ge toch volwassen kopen ook? Of desnoods hafwas. Waarom hebt ge ze zo klein en hulpeloos gekocht?
    Zwijgt al maar: omdat ze so snoezig en schattig zijn zeker! Volgens mij hebt ge geen nood aan versgelegde eikes of aan dumpmogelijkheden voor keukenafval. Ik denk dat het uw biologische klo(e)k is die zich roert! Nah.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *