Dracaena surculosa

In de reeks kleine treurnis op het werk hebben wij voor u in de aanbieding: een vers slaatje vergeten in de donkere lade van een bureau, drie anti-carpoolsmoezen en daarna één collega in het bushokje, een krant waar het bonnetje al is uitgescheurd, een slap handje van een sales manager en een onderdirecteur met een bleek korstje op zijn das. Maar de hoofdprijs van deze tombola in mineur is de dracaena surculosa. (Behalve in een tof bedrijf met een toffe uitstraling en alleen maar toffe collega’s, daar doen ze niet in dracaena surculosa’s. Daar zweren ze bij de olijfboom, olea europaea.)

De dracaena surculosa staat bij het raam, in een pot met hydrokorrels en heeft een leasecontract. Driewekelijks komt er iemand langs met een bidon en een staafje kunstmest, speciaal voor de dracaena surculosa. De dracaena surculosa is bedoeld om het professioneel gezellig te houden op het werk. In een groene omgeving, zegt de folder, treden minder klachten op zoals hoofdpijn, vermoeidheid, droge  keel en een geprikkelde huid. Het is gelijk de ijsbeer in de dierentuin die vrolijk wordt van een vijver van lauw kraantjeswater, omdat het hem allemaal zo doet denken aan de Poolzee.

Het is leuk geprobeerd van de dracaena surculosa, maar helpen doet het niet. Het enige wat zij oproept is ongeloof. Tenslotte hebben sommige blaadjes van de dracaena surculosa een bruine streep. Komt dat iedereen minstens één keer een blaadje tussen zijn vingers heeft geknakt om zich ervan te vergewissen dat dracaena surculosa écht was en niet van stof. Want de truc met de échte stam en het valse groen kennen we intussen allemaal. Daar trapt de grootste natuurbarbaar zelfs niet meer in.

Voor de rest geeft de dracaena surculosa geen enkel teken van leven. Pas als haar gebladerte gaat knisperen van ellende begint er op de werkvloer iets te dagen, bijvoorbeeld dat het vroeger toch anders was. Op zijn minst veel minder uitgedroogd. Dan moet de man van de leasemaatschappij langskomen nog voor de drie contractuele weken om zijn. Om de dracaena surculosa te komen  halen. Want van groen worden wij misschien niet blij, maar van verlepte vergaderplanten geraken wij met stelligheid niet in de stemming.

Wat er na de dracaene surculosa nog overblijft is de treurnis van drie hydrokorrels en een gedeukte kring in het tapijt. Voortaan krijgt iedereen de vergadering onversneden op zijn bord, zonder de troost van groen en zonder het zicht op een ingebeelde ontsnapping. In de plaats daarvan begint de vergadering met een slap handje van de sales manager, staar je naar het korstje op andermans das, voel je aan een bonnetje in je zak en stort je je gedachteloos op de gecaterde sandwiches. Pas als je op de bus zit te wachten herinner je je het slaatje dat je in de bovenste lade bent vergeten. En zodra je thuiskomt zoek je op hoe een dracaena surculosa eruitziet: triest.

(eerder verschenen in Vacature)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *