Eddy de moeial

Eddy moest zich er gewoon niet mee bemoeien. Wat wist die Eddy er trouwens sowieso van. Lelijke veronderstellingen waren het, vooroordelen ook. Weet je wat hij zei? Weet je wat Eddy zei! Dat hij niet kon toveren. Dat hij er hoogstens nog sandalen van kon maken. Van mijn botjes! Sandalen! Want, zei Eddy, ik weet hoe dat bij vrouwen gaat. Vrouwen kopen hun schoenen soms een maat te klein in de uitverkoop. Omdat hun eigen maat er niet meer is. En dan moet Eddy het oplossen. Nee dus he! Eddy ging het niet oplossen, en zijn rekmachine ook niet. Sandalen waren de enige mogelijkheid. Eddy wilde de toppen uit mijn botjes knippen waarna ze niet meer zouden nijpen. Hahaha. Mijn teentjes zouden voorgoed van alle leed verlost zijn. Hahaha. Zo grappig, die Eddy! Met zijn stofjas! Als klant word word ik liever ernstig genomen. Ook bij de schoenmaker.

Van een schoenmaker heb ik op een gewone zaterdagochtend geen morele lessen te krijgen. Hij zei het misschien niet, maar ik hoorde wel wat hij bedoelde. Dat heb je met mannen, ze bedoelen altijd meer dan ze zeggen. En wat Eddy zei is dat ik voor mijn hebzucht moest worden gestraft, met knellende botjes of met gesloopte botjes. Ik kon kiezen tussen pijn of kolder. Eddy ging het niet anders regelen. Vrouwen die niet aan te kleine schoenen kunnen weerstaan, moeten het zelf maar weten, vond hij. Een schoenmaker maakt schoenen. Punt. Hij maakt ze niet groter.
Met die schoenzieke tantes was het altijd wat. Eddy wist er alles van. Hij kende hun argumenten. Ja maar, in de winter zijn mijn voeten minder gezwollen, dan kan ik gegarandeerd wél in een 36. Ik zal het eens proberen met een nylonkous, daarmee glijd ik overal in. Ik koop onderweg naar huis wel een bus Stretch. Desnoods hou ik ze aan in bad. Trouwens, vroeger had ik wél maat 36. En links passen ze wel? Och, het leer moet zich gewoon nog wat zetten. En voor die prijs zeg! Eddy zuchtte diep en rolde met zijn ogen. En dan maar wonderen verwachten van zijn rekmachine. Tsss.

Terwijl ik mijn botjes helemaal niet te klein had gekocht. Ik had ze op internet besteld, in de juiste maat. Aha, dat was autre chose! Het stond op de doos en het stond op de schoenen: 37. Geen klachten over de levering, want ik héb maat 37. Het scheelt overigens niet veel of het staat op mijn paspoort. Iederéén weet dat ik maat 37 heb. Als ze het bij Amazon weten, weten ze het bij Google ook. En als Google het weet, weet de Mossad het helemaal. Maar Eddy was natuurlijk slimmer dan dat. Een vrouw met spannende schoenen was een vrouw die plat op de buik was gegaan voor een paar schoenen Dat ze te klein waren was een bijkomstigheid. Inhaligheid kent nu eenmaal veel verschijningsvormen.
Sandalen! Het was een stom idee en een nog stommere mop. Ik wist niet wat er harder bonsde, mijn tenen van de botjes of mijn oogbollen van verontwaardiging. Want op de rekmachine stonden twee reusachtige herennikes te spannen op hun leest. Daar hoefden duidelijk geen sandalen van te worden gemaakt. Echt waar, volgende keer bij de schoenmaker maak ik een zin met de woorden: Eddy, uw, leest en blijf. Die moeial heeft niet niet voor niks zijn eigen spreekwoord.

(eerder verschenen in De Standaard Magazine)

5 gedachten over “Eddy de moeial”

  1. Ja, van die mensen die aan de hand van het probleem waar ge mee zit denken dat ze uw volledige persoonlijkheid doorgronden, arrgghhhhhh. En voor wiens botjes knellen heb ik deze raad: steek er een ballonnetje in. Laat het vol water lopen. Steek ze daarna een nacht in de diepvriezer. Water zet uit als het bevriest en klaart de klus die uw voeten anders moeten doen. Belangrijk detail: niet vergeten een knoopje te leggen in het gevulde ballonnetje.

  2. Lap, een Monument beschimpen, zo vlak voor de kiezing. Als daar maar geen boze dorpelingen met fakkels en drietanden van komen.

    In dit huis gaat nl. het gerucht dat den Eddy *alles* kan repareren.

  3. ‘Dat heb je met mannen, ze bedoelen altijd meer dan ze zeggen.’ Vrouwen zoeken altijd iets achter wat een man zegt. Of anders wel achter wat hij níet zegt. Spreken of zwijgen; het wordt altijd tegen je gebruikt.

  4. Bij wijze van spreken, eerder. Want een echte middenstander kiest natuurlijk geen partij.

    Maar als den Eddy zou opkomen, dan kon Tobback meteen zijn valiezen pakken!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *