Een leugenachtig mannetje

Sir David Attenborough, sorry, ik moet de mens niet. Dat hij inmiddels 89 jaar is én Commander of the Order of the British Empire, maakt geen verschil. Als hij op tv komt, krijg ik het op mijn zenuwen. Hoe hij daar altijd staat, met zijn beige broek in het bos vol wilde dieren, of met een rubberen salopette in een vijver vol watermonsters, of met zijn mouwen opgerold in een grot vol vleermuizenkak. Alsof het niets is, alsof hij de schatbewaarder is van alle onverschrokkenheid in de wereld. Terwijl! Er is geen onverschrokkenheid in de wereld. Het dichtste wat in de buurt komt is is dom. En Sir David Attenborough is natuurlijk veel slimmer dan dat. Hij gaat alleen maar naar de veilige jungle. 

Het is een beetje zoals Carluccio. Die wordt volgens mij ook overal afgezet. Hoe dat gaat? Een camionette rijdt een Italiaanse berg op. De camionette stopt. Twee mannen laden Antonio Carluccio uit. Carluccio eet de boterhammen van drie schaapsherders op. Twee mannen heffen Carluccio weer in de laadbak. En de camionette rijdt terug naar Engeland.

Met Sir David Attenborough gaat het niet veel anders. Die mens maakt televisie. Wat zou die nu overleven in de natuur. Nog goed dat gorilla’s nooit wat zeggen want anders zouden ze zeker zeggen: Ojee, heb je die witte kaalaap weer, met zijn bus vol rommel. En inderdaad, net op dat moment komt er een touringcar om de mistige bocht gereden, is het Sir David Attenborough met zeven beige broeken, een cameraploeg en catering voor een week. Sorry, maar ik vind er niks aan.

Ik heb een vriend die pas terug is van safari in Afrika. Het zou nog wat voor jou zijn, sms’te hij verkeerdelijk. Het zou namelijk helemaal niks voor mij zijn. Die hele Big 5 kan mij gestolen worden. Nog in geen 100 jaar wil ik in een jeep zitten met een inbegrepen lunchpakket op schoot. Trouwens, ik heb al in zo’n jeep gezeten. In Kenia. Na één aap op de weg had ik alle apen gezien. Bovendien reden wij in colonne door dat wildpark. Er liep een spoor van autobanden door de savanne. Dat was me daar een begankenis! We stopten allemaal aan hetzelfde meer om naar dezelfde pelikanen te kijken. Het was drummen aan die plas. De hele oever was omgeploegd met schoenen uit de AS Adventure. En iedereen maar foto’s trekken voor thuis. Het was geen kunst. Het was geen avontuur. Je moest alleen maar zorgen dat er geen pensioengerechtigde Pruis door je kader liep.

Eén voordeel: Sir David Attenborough was er niet. Zijn plaats werd ingenomen door honderden goedkope varianten met hoedjes en zoomlenzen. Ik ben van ellende terug in de jeep gaan zitten. Mijn geluk was 3G. Fuck The Big 5, heb ik naar huis gestuurd. Ik weet trouwens nog hoe het was toen ik thuis een nieuwe verrekijker had gekocht om de wilde natuur te kunnen betrappen. Ik de bosjes in voor een kleine test. Er ritselde wat bij de beek. Ik luisterde nog eens en keek. En wat zag ik toen in die twee zwarte rondjes? Vader en moeder Rat met tussenin aan het handje een heel klein leugenachtig mannetje met een beige broek. Ik denk Sir David Attenborough.

(eerder verschenen in De Standaard Magazine)

3 gedachten over “Een leugenachtig mannetje”

  1. Nu zijt ge toch wat te streng voor David, tanteke. OK : De man staat daar altijd veel te pontificaal natuurmens te wezen en hij is ongetwijfeld een broekschijter en Jani krijgt voor zeker een paniekaanval bij het zien van ‘s mens kleerkast. Maar wat een timing ! Wat een aanschouwelijk onderwijs !
    Hier zitten krokodillen, zegt hij, en hopla : daar komt de kaaiman al aangezwommen. Dat is toch werkelijk onvergelijkelijk. Wat een mogelijkheden zitten hier in voor de didactiek!Ik heb mij daarom een denktank aangeschaft.Dat vertrouw ik u zomaar toe. Ik ga daar met Hilde Crevits en een kroezelenvlaai in zitten om kort te sluiten over een algehele implementatie in’s lands onderwijs.Altijd welkom.

  2. Ik vind dat het de laatste jaren echt wel overdreven is, zo’n bejaarde vent op ‘niet toegankelijke plekken’. Het is absoluut fake aan ‘t worden.
    En Kenia hoeft voor mij ook niet, geeft mij maar een wandeling in de buurt, beestjes genoeg om te ontdekken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *