Germaanse appelpakking

Sterben, stierb, gestorben. Het mens van Duits had een lelijke regeling getroffen om de klas aan de studie der Stammformen te krijgen.  Zolang niet iedereen zeven op tien haalde, bleven de overhoringen komen. Heel 5 LaWe A  was lastig op mij! Omdat door mijn schuld, door mijn schuld, door mijn grote schuld er nog een toets zou komen over de Stammformen.
Maar reiben, rieb, gerieben stond nooit op de de lijst. Nochtans staat het wel in de Brigitte, de grootste glossy van Duitsland. Dat ik eine frisch geriebenen Apfel nodig heb. Deze week probeer ik immers een Germaanse appelpakking uit. En gerieben wil zeggen geraspt. Ik heb het gezien op Google Images. Daar stond een foto van een hoopje geriebener Käse.

Enfin, een Germaanse appelpakking dus. Want appelzuur stimuleert, vitamine C en pectine spannen de boel op en tannine gooit alle poriën dicht, althans volgens  Brigitte, mijn nieuwe Pruisenvriendin. Bovendien hebben appels dezelfde zuurtegraad als mensenvel. Also lassen sie die natürliche Schützbarriere intakt.  Ik ben benieuwd of het waar is wat Brigitte beweert, dat de appel bij de Germanen het symbool was van de jeugdigheid. En dat die Germanen nog zo stom niet waren. Of toch minder stom dan Eva in de bijbel.

De receptuur is tamelijk simpel. Ik moet een halve geraspte appel mengen met het wit van een ei, een lepeltje citroensap toevoegen en naar de winkel hollen voor een half kopje lijnzaadbloem. Daarna moet ik de brij met een penseel aanbrengen op mijn gezicht. Na tien minuten trekken mag ik mij met lauw water wassen. Ik hoop dat ik er nieuw en jong van word.
Terwijl ik me naar de winkel spoed, staat in de ijskast een eigenaardig appelmengsel bruin te worden. Ik loop door de rayon met bloem en condimenten. Ze hebben geen lijnzaadmeel, alleen gewoon lijnzaad. Ik neem gedwee een zakje mee, verander het zaad thuis wel in meel. Het blijkt geen sinecure. Ik stamp mezelf een reuzenbiceps aan dat zaad.

Overigens vrees ik dat ik zal moeten gaan liggen om de Germaanse potjespanaché rond mijn neus te boetseren. Brigitte is niet goed bij haar verstand. Aanbrengen met een penseeltje? Nog in geen honderd jaar! Voor een praktische gang van zaken maak ik zes appeltaartjes met een bodem van watten. Ik ga horizontaal op het tapijtje bij het bad. Er valt lijnzaad in mijn mond. Er zit lijnzaad in mijn neus. Ik houd het geen tien minuten uit. Al na drie minuten pel ik de Apfelpackung af. In de spiegel zie ik een ravage. Het is precies of Wodan heeft overgegeven in mijn gezicht. En terwijl ik het denk brokkelen er nog drie stukjes in mijn decolleté. Ammehoela Germaanse jeugdigheid. Stampvorm krijgt een mens van die appelpakking. Betrügen. Betrog. Betrogen.

(Eerder verschenen in De Morgen)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *