Godverdomme Jules!

Het was vroeg maandag. Ik stond in pyjama te suffen bij de brievenbus toen ik ineens een auto hoorde remmen. Kriiiep! werd gevolgd door een zeer onchristelijk en pedagogisch totaal mislukt:  Godverdomme! We zijn Jules vergeten!

De jongetjes in hun raketstoelen op de achterbank verroerden niet en moeder zette zich met een wilde servozwengel dwars over de weg, klaar om terug te scheuren voor Jules. Voor mensen zonder kinderen of voor mensen met reeds opgeschoten kinderen: Jules is de nieuwe hit in de kleuterklas. Hij heeft zelfs een pagina op Facebook met 4.621 fans.

Jules heeft een lijf van bleke nylon en uit zijn hoofd komen vijf zwarte draadjes. Hij is didactisch materiaal voor peuters van 2,5 tot 3 jaar en hij komt met dertig leuke kartonboekjes. De thema’s gaan van Wat doet de koe… boe en Een spannend beroep. Maar het hoogtepunt van Jules speelt zich af in het weekend. Want dan mag Jules met zijn dagboek en zijn koffertje op logement bij een kindje van de klas.

Moeder was woest en sleurde de auto met veel misbaar in eerste versnelling. Alsof twee kinderen nog niet druk genoeg zijn, mompelde ze. Want voor de goede orde, het is niet de bedoeling dat Jules het hele weekend met zijn koffertje in de auto blijft zitten. De klaspop moet deelnemen aan de normale activiteiten van het gezin. Hij zit mee aan tafel, hij gaat mee naar de speeltuin, hij proeft van de pannenkoeken en hij moet zijn pyjama aandoen om te gaan slapen. Kortom, Jules is gedoe, vooral na een hele week pezen op het werk. Komt bij dat Jules van nylon is en daarmee niet valt af te vegen. Bovendien wordt Jules aanhoudend befriemeld en geknuffeld door een dubbel dozijn plakkerige peuters. Het mag dus niet verbazen dat Jules tamelijk kwalijk riekt.

Breek moeder alstublieft de bek niet open. Want dit weekend heeft ze hem per ongeluk op 60 graden en 1300 toeren gewassen. Daarna viel Jules niet meer te herkennen. Zijn binnenvulling was beginnen te bobbelen. Na het zwieren waren zijn beentjes leeg en slap. Het vulsel zat voortaan geheel en al ter hoogte van zijn schouder. Niemand kreeg Jules nog in zijn oude vorm getrokken. Ten einde raad was moeder zaterdagochtend naar de speelgoedwinkel gespurt voor een andere Jules.

Het hele kostbare weekend had in het teken gestaan van Jules. Hij moest op de foto. Hij had geen banaan willen eten. Ze hadden naar hem moeten graven in de zandbak. Zijn arm had tussen deur van de auto gezeten en in zijn koffertje zat geen pyjamabroek. Moeder noteerde zondagavond alles vrolijk in het dagboek van Jules. En nu het eindelijk, eindelijk maandag was geworden, iedereen met boterhammen en koekjesdoos in de auto zat, had niemand aan Jules gedacht. Die lag nog zonder pyjamabroek in bed natuurlijk. Moeder stormde de trappen op, graaide tussen de lakens en borg Jules met zijn hele hebben en houden op in zijn eigen koffertje.
Het was vroeg dag. Ik stond in pyjama te suffen bij de brievenbus toen ik ineens een auto hoorde vertrekken. Vroaaaar! gevolgd door een zeer onchristelijk en pedagogisch totaal mislukt: Godverdomme! Ik wou dat het al vrijdag was!

10 gedachten over “Godverdomme Jules!”

  1. Alle ouders uitnodigen voor de rituele slachting van Jules. Succes gegarandeerd! Wordt die Jules trouwens niet meegestuurd om te kijken of je wel een conforme ouder bent? Met die spionnenoogjes en die haren als radioantennes.

  2. @Rein: Volgens mij heeft Jules een ingebouwde camera (zoals de Joepie, die daarmee bospoepers ontmaskert). Maar in dit geval vrees ik dat Vankrunkelsven er achter zit en Jules als spion gebruikt om rokende ouders te ontmaskeren. Big Jules is watching you!
    Blij dat ik al lang uit ‘de klein mannen’ ben.

  3. Jules heeft hier ooit een halve dag in het stemlokaal gelegen. Ook geen weekend om hem mee naar huis te krijgen hoor.

  4. Dat is dan eigenlijk iets zoals vroeger het klaskonijn/hamster/cavia, maar dan levenloos?

    Opvoeden leek me vroeger toch simpeler hoor.

  5. Wij hebben net Kikker Karel een weekend over de vloer gehad. En dan vallen natuurlijk zijn ogen eraf (die je net vastgenoeg vastlijmt om het weer uit te houden tot bij de volgende klasgenoot, wat vermoedelijk exact is wat die papa van het kereltje in het alfabet voor ons gedaan had). Zoeken onder de zetel en al.

    Wel goed in de conversatie, die Karel, daar niet van.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *