Jong is tof

Jong is tof. Beeld u anders voor uw gemak twee 21-jarige stagiairs in, een jongen en een meisje in de knop van hun carrière. Zij heeft mooie kuiten, zit op ronde billen en haar tepels wijzen hoog. Hij heeft een zacht baardje, heldere ogen en een wilde piemel. Jong is tof. Maar jong is ook relatief. Want verhuis bovenstaande stagiairs naar een grot in het bronzen tijdperk en zij veranderen respectievelijk in een oude vlaai en een stinkende patapoef. In de prehistorie gingen mensen gemiddeld dood op hun achttiende. Daarna werden ze makkelijk aas voor sabeltijgers. 

Om jong te zijn moest je er vroeg bij zijn. Toet anch amon was een farao van negen jaar. En paus Benedictus IX was een ongemanierd jong van twaalf. Dat was in het jaar 1032. Drie jaar later werd ene Magnus koning van Noorwegen. Hij was elf. Gelukkig hebben we tegenwoordig meer tijd om ons te misdragen. Een mens is niet meer zo snel oud. Een kind dat over vijf jaar wordt geboren heeft een levensverwachting van 82 jaar. Om maar te zeggen, oud is danig met de tijd meegegaan. Terwijl jong is blijven steken. Hoe komt het anders dat we dezer dagen vlot de tachtig halen maar intussen blijven zweren bij de geneugte van de 21-jarige stagiair. Ik was laatst aanwezig op een bedrijfsfeest en daar viel het danig op. Iedereen was jong en tof. Terwijl buiten alleman stond te vergrijzen.

Neem nu de boze echtgenote van Berlusconi. Veronica Lario heet ze. Niemand kan het zien en niemand durft het zeggen, maar Veronica Lario is 52 jaar. Wat volgens de Italiaanse statistieken betekent dat ze nog 32 jaar te gaan heeft. Haar kalende spondeligger wordt echter niet warm van de uitgestrekte vooruitzichten van Veronica. Veel liever laat hij zich bepotelen door stagiaires met koordjes van onderbroeken. Veronica vindt het geen tof plan.
Ik wil geen moreel oordeel vellen over het huishouden van de Berlusconi’s, ook al niet omdat Veronica het zelf met een jonge lijfwachter heeft gedaan. Het is me in de eerste plaats te doen om jong en oud en de elastieken invulling daarvan. Het ingebeelde oud wordt dezer dagen al te fluks omgewisseld voor jong. In bed én op de werkvloer. Ik zit niet eens in de helft van mijn olifantenjaren maar ik ben nu al bang voor de stagiair.

In de middeleeuwen ging je dood op je 40ste. Op de arbeidsmarkt ben je vijf jaar later afgeschreven. Het is precies of we sinds de grotten nauwelijks nog zijn opgeschoten. Of de pest nog bestaat. Of cholesterolpillen nog moeten worden uitgevonden. Wij zijn nochtans nog lang niet dood, maar het kan niemand wat schelen. Jong is tof. En daarmee ben je op je veertigste al gauw goed voor twee stagiairs. Niemand telt nog tot 60. 60 is namelijk hetzelfde als 2.5 stagiair. De rest van de anciënniteit is ranzig soepvlees. En o wee de 55-jarige die zich mét menopauze en slap prostaat nog op de dansvloer van een personeelsfeest durft te begeven! Hij had al lang thuis moeten zitten. Met pensioen gestuurd. Ingeruild voor twee stagiairs. Of opgegeten door de sabeltijger. Want alleen jong is tof, ook al is oud helemaal in.

(eerder verschenen in Vacature)

5 gedachten over “Jong is tof”

  1. Geweldig gezegd. Nagel op de kop. Ik schat dat uzelf binnen 5 jaar afgeschreven bent … hetgeen erop wijst dat we binnenkort terug in het stenen tijdperk zullen aanbelanden en alles van voren af aan weer mogen opbouwen. Eén raadsel houdt me bezig: als ik rondom mij kijk, zie ik jonge hippelingen voor wie ‘geplant’ hetzelfde betekent als ‘gepland’, zich profileren met gebakken lucht op de werkvloer. So what … vroeg of laat vallen ze wel door de mand, denk ik dan. Tegelijk zie ik fossielen die zich handhaven in een middenkaderfunctie. Ze zeggen dat hun pc ‘raar’ doet en dan blijkt hij niet aan te staan. Of ze zeggen, als je hen toont hoe je een tekst selecteert om hem daarna te kopiëren: “kunt ge dat ook in een andere kleur dan blauw pakken?” En vervolgens: “CTRL+C, dat ga ik nooit kunnen onthouden…”
    Dan denk ik wel eens: “what am I doing here? Wie heeft mij hier geplant, tussen die jonge toffen, en die belegen fossielen? I’m an alien!” En nergens kan ik nog terecht, want met mijn 52 had ik al uitgestorven moeten zijn …

  2. Ik zag er ook nog een paar op de veerboot tussen Hingene en Wintam. Veerboten, dat vinden ze ook leuk. Maar ik eigenlijk ook. Ik noem mezelf dan ook jong bejaard.

  3. Op uw 50ste moeten gaan voor een job van een stagiaire met navenant loon. Soms zit er niks anders meer op.

    Hoe denk je dat dàt dan voelt?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *