Kapitein der zeven zepen

Toen ik voor de eerste keer een wassalon betrad, meende ik dat er poëzie mee was gemoeid. Al die ronde deurtjes naast elkaar! Precies de patrijspoorten van een schip! Achter het glas dansten de lakens, schuimde een zee van klamme nachten. Ik wist zelfs hoe de stroming heette waartegen ik aanleunde: het nieuw realisme van Herman De Coninck. Heus waar, méér dan de stomme werkelijkheid heeft een poëtische ziel niet nodig. Zelfs in een wassalon kan je hoogdravend doen. Ik was de kapitein der zeven zepen met een bidon Bonux op de brug. Of toch de eerste keer. Want bij mijn tweede bezoek aan de wasserette was er al ergernis. Op het laatst was de boosaardigheid totaal.

Wasserettes in het écht zijn namelijk helemaal anders dan wasserettes op tv. O ja, in de film zijn wassalons het décor van ontluikende liefdes. En o ja, in reclamespotjes zitten er altijd sympathieke jongens met interessante billen. Maar o wee, als een mens in concreto in De Wasspeld gaat zitten, ergens langs een Vlaamse steenweg, dan blijft er van de poëzie nauwelijks iets overeind. Ik kan het weten want ik heb mijn was jarenlang in een wassalon gedaan. Eerst probeert een mens de zaak nog uit te stellen met nieuwe sokken en meer onderbroeken, maar op de duur heb je zo veel vuile was dat de hoedenplank uit de auto moet om alles in één keer in De Wasspeld te krijgen. Bijkomend peil je bij iedere uitnodiging naar de aanwezigheid van kinderen en huisdieren. Kwestie van geen schoon wasgoed te riskeren. Wassalons zijn een straf.

Welaan dan, soms zijn er vrouwen die elkaar helpen bij het mangelen van hun beddengoed. Mooi is dat. Maar zodra ze aan het vouwen gaan zul je altijd zien dat er op de gekookte sloop een vlek zit van hartstocht en lekken waarover je niet wil nadenken. Zeker niet als je weet dat de vrouw tussen de mangel en de droogkast er voor iets tussen zit. Het is een goed mens, dat zie je zo, met normale verlangens, dat zie je helaas ook zo.
Verder komen er in een wassalon ook vrouwen die thuis een wasmachine hebben, maar daar niet altijd gebruik van wensen te maken. Vrouwen met kennels zijn dat meestal. Of poezenvrienden. Of paardenfeeën. Weet ik veel. In ieder geval hebben ze dierendekens. Die mag je niet wassen in een wasserette, maar ze doen het toch. Het gevolg is de dikke, natte haarkoek die de technieker van het salon één keer om de veertien dagen moet komen verwijderen.

Nog een categorie zijn de nette vrouwen met stip. Ook zij hebben thuis een wasmachine, maar daar kunnen de donsdeken en de gordijnen niet in. Of hun wasmachine is kapot. Dikwijls loopt er achter zulke vrouwen een man met een mand. Je hoort het haar zo zeggen. “Breng mij naar De Wasspeld, Jean. Ik doe de was iedere zaterdag en deze week zal het niet anders zijn.” Een fatsoenlijk huishouden behoeft nu eenmaal regelmaat.
De grote hoop die wasserettes frequenteert doet dat echter niet uit overtuiging. Meestal zijn het alleenstaande mannen zonder wasmachine. Daar hebben ze zelf niet voor gekozen. Je ziet waarom. Soms ruik je het zelfs.Veel liever hadden ze wél een vrouw gehad, een leven met plaats voor een wasmachine, of toch ten minste iemand die de was zou doen. Zulke mannen vind je nooit in gedichten terug, noch in leuke fantasietjes. In de plaats daarvan zitten ze in wasserettes, liggen ze op de loer voor romantiek, hún romantiek, een remedie tegen álle romantiek. Laat ik daarom waarschuwen. Vrouw, doet gij de was in een wassalon, vergewis u dan na het wassen van een lege machine. En verlies onderweg van wasmachine naar droogkast géén wasgoed. Of ge zult het bekopen.

Ik heb reeds in de situatie verkeerd. Kwam zo’n alleenstaande man zonder wasmachine mij bij het vullen van een droogkast vragen of dit misschien toevallig van mij was. Drie keer raden wat hij in zijn handen had. Juist, de frivoolste van mijn onderbroeken, vochtig, rood en drie keer binnenstebuiten gedraaid met het kruis naar buiten. Echt iets voor de kapitein der zeven zepen. Kortom, voor ik een dichtersoog op mijn haak prik, weg met de poëzie van het wassalon.

(eerder verschenen in De Standaard Magazine)

 

5 gedachten over “Kapitein der zeven zepen”

  1. Ook niet handig van zo’n man om in de wasserette op zoek te gaan, want de vrouwen die hij daar vindt hebben dus ó;ok geen wasmachine, op die met paardendekens na dan. Maar die hebben een paard en zijn dus al voorzien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *