Kladschrift bij Kerstmis

Gisteren niet naar de nachtmis geweest. In de plaats daarvan fijne herinneringen opgehaald:

-aan een spoor van overgeefsel dat door de middenbeuk naar buiten kronkelde (Wilde, wilde fondue!)

-aan mijn tante van Brussel die haar vleesballekes altoos kwijt raakte in de gezamenlijke kookpot, waarna iedereen in de hele olie aan het vissen sloeg

-aan de ouwe poncho van mijn moeder die ik aanhad om herbergier nr. 2 te spelen, na Nee, hier is geen plaats, was mij rol op

-aan alle kleine kindjes die door de soldaten van koning Herodes werden afgeslacht (Niemand die daar nog aan denkt met Kerstmis!)

-aan de -goddank!- intussen dode hond die heel veel Kerstmissen heeft verknoeid (Zal ik de borstelsteel eens halen waarmee we hem zijn kot moesten injagen!)

2 gedachten over “Kladschrift bij Kerstmis”

  1. Gij had tenminste nog één lijn tekst! Ik had hard mijn glansrol als Jozef ingestudeerd en menig repetitie in een stekelige juten zak doorstaan, toen ik gedegradeerd werd tot herder, ZONDER tekst. En dat allemaal omdat mijn vader persé als een tachtigjarige over de weg moest kruipen met onze oranje Simca.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *