Lezersbrief

Beste tante Annie,
Ik ben tewerkgesteld op het Onze-Lieve-Vrouwlyceum te G., waar ik al ruim twintig jaar wiskunde geef. Het Onze-Lieve-Vrouwlyceum te G. is een nette school met een toegewijde directie, leerlingen van goede wil en een prachtig Schotsgeruit uniform. Alleen in de leraarskamer loopt niet alles naar wens.
In de leraarskamer staat een koelkast voor meegebrachte lunchpakketten. Ik maak er geregeld gebruik van, helaas met wisselend succes. Mijn huisgemaakte slaatjes zijn dikwijls reeds verdwenen nog voor het vierde lesuur heeft geslagen. Vooral op donderdag. ‘s Donderdags zijn mijn boterhammen drie keer op vier weg en moet ik mij behelpen met twee Luikse wafels van de zusters in het klooster.
Uiteraard heb ik een vermoeden van de boterhammendief. Het betreft mijn collega van aardrijkskunde. Zij heeft het derde uur vrij en daarmee voldoende tijd om mijn slaatjes op te eten. Bovendien overleeft ze op normale dagen op milkshakes van Slimfit. Ik begrijp heel goed waarom die van aardrijkskunde het op mijn boterhammen heeft gemunt en niet op die van de huismeester. Zijn boterhammen zijn een bende  van salami en huishoudfolie. Mijn lunchpaketten zijn uitgebalanceerd, gezond en een exempel van esthetica. Ik heb mij namelijk bekwaamd in bento oftewel de boterhammendoos volgens de regels van de Japanse kunst. U begrijpt dat ik  deze moeite niet wil doen voor mijn collega van aardrijkskunde. Ik ben welliswaar katholiek, maar zo katholiek nu ook weer niet. Kortom, tante Annie, hoe vrijwaar ik mijn boterhammen op een discrete manier?
Met veel groeten,
Maria J.

Beste Maria J.,
Uw probleem is een probleem van velen. Een mens hoeft heus niet aan de slag te zijn in het katholieke onderwijsnet om zijn lunchpakket ontvreemd te zien. Op bijna iedere werkvloer staat een gemeenschappelijke koelkast waarin de spontane moraal soms ver te zoeken is. Het gevaar schuilt, dat gaf u zelf al aan, in de aantrekkelijkheid van uw lunchpakket.
Mensen, beste Maria J., zijn  overal even onbetrouwbaar. Het zijn uw de boterhammen die het verschil maken. Hoe lekkerder uw boterhammen eruitzien, hoe groter de kans dat ze in de slokdarm van uw collega’s  zullen verdwijnen. Voorts ga ik ervan uit dat u ‘s middags niet per frigobox in uw wagen wilt zitten lunchen. Kortom, er is maar één oplossing voor uw probleem. U zult uw overheerlijke lunchpakket moeten vermommen in de vieze bende van salami en huishoudfolie à la de vernoemde huismeester. Ruk daarom uit voor een transparante boterhammendoos en schaf u voorts een spuitbus lichtgroene verf aan.
Spreid bij thuiskomst een oude krant uit in een goed verluchte kamer en spuit langs de binnenkant van de boterhammendoos. Hoed u daarbij voor overdaad. Het is namelijk de bedoeling een subtiel vermoeden van schimmel te wekken bij uw boterhammendief. Het mag er niet vingerdik op liggen. Uw boterhammen mogen niet vol haar staan. U moet uw collega van aardrijkskunde de kans geven om zelf tot het besluit van bedorven boterhammen te komen. Ook een boterhammendief wordt graag serieus genomen.
Met veel groeten,
Tante Annie

5 gedachten over “Lezersbrief”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *