Masker van honing en aspirine

Vroeger hoefde ik maar aan een pot honing te ruiken of mijn slokdarm ribbelde naar boven gelijk een rups. Honing was om van over te geven. Nochtans zat het niet in de familie. Opa had bijen. En hij geloofde dat bijen goed voor je waren. Daarom duwde hij soms beestjes dood op zijn hand. Met de angel naar beneden, recht in zijn vel, goed tegen de artrose. Je kunt het bezwaarlijk glossy noemen. Maar bij het uitproberen van onderstaande schoonheidstip heb ik toch aan hem gedacht. Een gezichtsmasker van honing en aspirine, hij had het moeten weten.

De gouden tip staat te branden op het forum van Make-up Alley, al sinds 2002. Geen enkel recept is zo populair als dat van de honing en de aspirine. Je moet alleen wel lid zijn om het te kunnen zien. Daarom heb ik ons altegader ingeschreven onder tanteannie. Het paswoord is helahola.  Want laat ons wel wezen, het recept is gewoon te simpel om er een lidmaatschap aan vuil te maken.
Plet drie tabletten aspirine. Meng ze met een paar druppels warm water. Voeg een weinig honing toe. Breng de huisgemaakte pap aan op de t-zone van je gezicht. Laat even trekken en was af.

Op het forum klinkt quasi unisono: Hoezee! Een egale teint. Alle poriën dicht! Bovendien melden zich wekelijks nieuwe lezeressen aan die het hebben geprobeerd. Vorige week nog liet ene Mimi uit Australië weten dat ze te kampen had met witkopjes op de kaken. Werkelijk alles had ze gedaan om de ze kwijt te raken, chemisch zowel als mechanisch. Het hielp allemaal niet. Voortaan zweert ze bij het combo van aspirine en honing. Exfoliatie! Ho! Er zijn zelfs forumgangers die iedere maandag aspirines pletten voor de hele week. Het kan niet zijn dat dit een verhaaltje is à la tv-worstje verandert in levende worm dankzij een kuur van cola.

Kortom, vijf minuten later hangt er een druppel acaciahoning aan mijn neus, heb ik de rest al van de lavabo gelikt. Het is een kleverige bedoening, maar verder zijn er geen klachten. Het mengsel voelt aan als een peeling uit een officieel potje. Precies zo écht als bij Ici Paris. Ik zit en wacht, lees uit verveling de bijsluiter van de Aspirine. Mijn blik valt op het woord Huiduitslag, maar het kan me niet schelen. Tenslotte is het hele experiment gestoeld op bijwerkingen. Het draait hier niet om vooropgestelde pijn, koorts of ontstekingen. Het gaat om vel dat er maar wat bijhangt. Daarom staan de verwachtingen strak.

Alles is peis en vree. Tot mijn wenkbrauwen verzadigd raken. Ze zuigen zich vol, houden het niet langer en prompt zakt het masker van aspirine en honing over de klepjes van mijn ogen heen. Zodoende kan ik niet zien dat er een druppel van mijn neus op mijn klavier valt, precies op de h van honing, ook nog. Met mijn ogen dicht probeer ik de badkamer te bereiken. Het jeukt verschrikkelijk, maar ik mag niet wrijven. Straks hangt er ook nog honing aan de leuning van de trap. Ik bereik de lavabo op de tast. De kraan is een verlossing. De spiegel gebaart helaas van geen enkel spektakel. Het masker van honing en aspirine heeft mij niet levend gefotoshopt.

Het enige wat ik eventueel kan toegeven is dat mijn vel zacht en zuiver aanvoelt. Genoeg om het nog een keer te proberen. Zij het zonder acaciahoning. Opa had het mij vast kunnen voorspellen. Een knijpfles met acacia uit de Grand Bazaar, wie komt nu ook met zoiets thuis. Precies of bijen  schrikschijters zijn. Goede honing loopt niet en ziet troebel. Enfin, tot aan het volgende experiment, doe ik gelijk mijn grootvader. Sober leven en op tijd gaan slapen. Precies of het in de familie zit.

(eerder verschenen in Vacature De Morgen)

Een gedachte over “Masker van honing en aspirine”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *