Met dat rood koppeke

Wat is goed tegen alle beslommeringen? Een busreis met de Vogelclub. Hoe hip klinkt dit: ik smeerde boterhammen en pakte een regenbroek en een verrekijker in mijn rugzak. De busrit duurde vier uur heen tot in Gelderland. Maar daar zag ik  voor het allereerst een levende putter. En of het me een genoegen was! Vooral omdat een putter een wonderbaarlijk beest is, met dat rood koppeke, die witte polkadots en die gele vleugels. De putter zelf slaat nergens acht op. Hij vliegt maar rond alsof het de normaalste zaak ter wereld is. Dat zou ik nu ook willen, zie.

Bovenstaande putter is een vrouwtje uit de afdeling Haren & Veren van het natuurhistorisch museum in Rotterdam. Zij stierf op 10 september 1976, of iets eerder, in Vlaardingen.

2 gedachten over “Met dat rood koppeke”

  1. Ik moet daarvoor niet naar Olland zu. Gewoon van de trein stappen in Edingen is al genoeg om een distelvinkje te zien…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *