Mittelalterisches Burgfest

Er hing een kuisheidsgordel aan zijn kraam, een onderbroek met scharnieren en naar binnen geplooide pinnetjes. Ik keek ernaar. Ik voelde eraan. Discreet, maar niet discreet genoeg. De man in het kraam had mij in het oog. In plaats van op te letten en zijn werk te doen. Hij zou de eerste smid niet zijn wiens duim op een aambeeld tot spijs werd geklopt. De man trapte op zijn blaasbalg, pookte zijn kooltjes op en zei: Aus bei mit nach zeit von zu. Frau Schmidt hat Hunger wie ein Wolf. Ik weet niet wat hij zei, iets dubbelzinnigs wellicht, in het Duits. Wij waren namelijk met de hele stam op uitstap in Duitsland, waar wij per abuis bij een Mittelalterisches Burgfest waren uitgekomen.

Beeld u een burcht in, op een halve berg in het Eifelgebied. Daar had zich een tros Duitsers verzameld die de middeleeuwen naspeelden. Dat wil zeggen dat ze hun haar niet hadden gekamd en dat ze voor de zekerheid thuis naar de wc waren geweest. Hun schoenen waren zelfgemaakt en hun fletse kleren hingen vol pluis. Voor 1 euro mocht je hun katapult opspannen om pakweg je schoonmoeder te plagen met een houten kanonsbal. Slapen deed het Mittelalterische Gesellschaft op schapenvellen in een kampement van katoenen vodden. Boven het vuur hing een pot te borrelen met vieze blazen en rare vetogen. Aha, sprak ik op macro-economische toon. Dit is de wereld zonder stroom en zonder instroom van goedkope arbeid uit het oosten! Locale nijverheid ho! Hier heeft niemand Lahksmi Mital nodig. Hier smeedt iedereen zijn eigen staal op eigen kracht!

De man van de kuisheidsgordel stond in zijn kraam te rochelen gelijk een espressomachine. Het ging niet goed met zijn vuur. Het binnenplein van de burcht zag zwart van de rook. Het mocht de pret niet bederven. Er was muziek, er was worst en er stond een draaimolen. De zussenkinders namen onmiddellijk plaats, alledrie op een ander middeleeuws kermisschaap. Prompt schoot een Pruisisch vrouwmens tevoorschijn. Een rit op het molentje kostte 1 euro per kind. Ze haalde het geld op en verdween terug in het kassahok. De zussenkinders zaten roerloos stil op hun schaap. Hier was iets loos. Er bewoog niets.

Het Pruisische vrouwmens wurmde haar dikke middeleeuwse kont opnieuw naar buiten, keek me aan en sprak: Aus bei mit nach zeit von zu. Frau Schmidt hat Hunger wie ein Wolf. Bleek in het midden van de molen een hendel te staan om de molen zelf op gang te trekken. En voor ik het goed en wel besefte stond ik mezelf misselijk te kolken op dat molentje. Noord, west, zuid, oost. Noord, west, zuid, oost. De wereld zonder stroom of instroom trok wild aan mij voorbij. Gaat het, hoorde ik mijn moeder roepen. Nee, het ging niet. Ik liet de hendel los, zigzagde tussen de schapen en gaf over achter het kraam met de kuisheidsgordel. Knoblauchbrot mit Bratwurst. Plaatselijk gebakken, zonder stroom of instroom. Aus bei mit nach zeit von zu, vroeg de smid bezorgd. Frau Schmidt hat Hunger wie ein Wolf. In plaats van gewoon zijn werk te doen en mij met rust te laten. Met zijn Mittelalterisches Burgfest. Leve alle stroom en instroom nondedju.

(Eerder verschenen in Vacature Magazine. Lees Vacature Magazine!)

4 gedachten over “Mittelalterisches Burgfest”

  1. ‘t is aus bei mit nach von zu zeit, als ge duits spreekt moet ge’t goed doen !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *