Nieuw jaar, nieuwe wet

Het was reeds diep 2008 en er was al meer dan vier keer 75 cl Il Giangio Gambellara in ons keelgat verdwenen, toen we aan de Amaretto Disaronno gingen, respectievelijk goed voor 12,5 % en 28% alc/vol. Ik gaf de vierkante dop een ferme zwieper en goot de glazekens nog eens vol. Op mijn hoofd had ik een oude grand foulard gedrapeerd. Daar was het allemaal mee begonnen. Tijdens het racletten al.

Ik had me afgevraagd hoe moslima’s dat eigenlijk doen, zo’n sjaal strak en trendy om hun hoofd draaien. Met een magische wrong of met een geheimzinnige knoop? We hadden gegoogeld op hoofddoek en waren uitgekomen bij een filmpje uit Canada waar met behulp van een etalagepop werd getoond hoe je een hijab moet dragen. In ieder geval, helemaal anders dan het verfomfaaide experiment op mijn schedeldak. Aan de rechterkant van mijn oor hing een flap foulard die we met de beste wil van de wereld niet kregen weggemoffeld. Gelukkig was de aandacht snel doorgeschoten naar de Amaretto. Bovendien konden we beter een oplossing bedenken voor het algemene probleem van de hoofddoek. Op de post bijvoorbeeld, in het gemeentehuis en overal waar wordt gewerkt.

Stel u voor, zei iemand, ge moet drie postzegels hebben en aan het loket zit een mevrouw met een hijab. Laat ge u daardoor opjagen? Met die vraagstelling kwam het gezellig samenzijn gevaarlijk op de helling te staan. Een aantal van de aanwezigen vond namelijk dat hoofddoeken moeten worden verboden. Natuurlijk niet om de hoofddoek zelf, wel om de neutraliteit die De Post moet bewaren.
Ja maar, zei iemand, koopt gij uw postzegels dan liever bij een man zonder hijab die zodanig uit zijn mond riekt dat de gaatjes in het kogelvrije glas half dicht zitten van de viezigheid?
En een gemeenteambtenaar in een minirok? Welke achterstevoorse boodschap straalt die uit? En als er -om redenen van neutraliteit- een wet moet komen op minirokken, hoe kort mag een minirok dan maximum zijn? En als de mevrouw met de hijab, de hijab in haar boekentas steekt als ze begint te werken, wordt ze dan een andere mevrouw? Gaat ze dan stiekem toch niet moslim blijven?

Enfin, inmiddels was het gezelschap flink doorsopt van de opgelegde Italiaanse amandelen en fromuleerden we volgende oplossing: uniformen op alle werkvloeren. Iedereen hetzelfde, dan is er niets wat stoort en kunnen we ons met zijn allen beter op ons werk concentreren. De theorie was niet sluitend, noch voor het probleem van loketbedienden met een stinkende adem, noch voor het probleem van eventuele collega’s die niet tot drie postzegels kunnen tellen. Maar in abstractio bleven we bij ons gedacht. Er was slechts één addendum dat ik er persé met oudjaar nog wilde doorkrijgen. De wet op de werkvloer moest worden uitgebreid naar de roltrap in de Makro. Daar had ik op het allerlaatst van 2007 namelijk een manspersoon gekruist die een trui droeg met opschrift: I like pussy. Zeer ergerlijk. En daarmee zeer geschikt om door de nieuwe wet te worden afgeschaft.

(weer verschenen in Vacature)

4 gedachten over “Nieuw jaar, nieuwe wet”

  1. Ik ben er toch voor om bij het uniform een hijab als hoofddeksel te voegen. Dit is erg praktisch om je gsm tussen te steken als je de kinderkoets moet duwen of met de auto moet rijden. Hands free! Zelf gezien in Schaarbeek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *