Nog een lezersbrief

Beste tante Annie,
Ik ben leerkracht aan het Onze-Lieve-Vrouwlyceum te G. Ik geef er al meer dan twintig jaar aardrijkskunde, aan de leerlingen van de derde graad. Ik doe mijn werk met hart en ziel, lijf en leden. Of wat daar nog van overblijft. Ik rook namelijk, beste tante Annie, tegen beter weten in.
Het is meer dan 25 jaar geleden begonnen met een wilde vriendin  in Leuven. Zij grossierde in pakjes roltabak. Weduwnarenschaamhaar, bromde mijn moeder thuis, maar het hielp niet. Mijn wilde vriendin en ik rolden tot we niet meer konden. Eerst rolde ik gedienstig alleen voor haar. Later rookte ik de rollingen gewoon zelf op. Van de roltabak ben ik intussen verlost, maar roken doe ik nog steeds: dure Davidoffen. Omdat ze wit zijn en elegant staan, al trapt daar intussen niemand meer in.
In het begin van mijn loopbaan rookte ik nog vrijelijk in de leraarskamer. Later werd ik samen met de rest van de verslaafde collega’s naar het rokershol gestudeerd. Daar dampten en puften wij tot we elkaar niet meer zagen zitten. Maar ook die tijd ging snel voorbij. Kortelings werden wij rokers verplicht om te verhuizen naar het plantsoentje achter de drukkerij. De klusjesman richtte er een afdak op en daarmee waren wij in weer en wind gesteld. Tot de hele school rookvrij werd verklaard, het plantsoentje incluis.
Mij niet gelaten, beste tante Annie, ik schrijf u niet om een discussie op gang te trekken. Voortaan rook ik mijn twee middagse Davidoffen in mijn auto. Ik vraag mij alleen af of dat mag. Graag uw advies.
Met veel groeten,
Kristina P.

Beste Kristina P.,
Dat u me schrijft, beste Kristina P., bewijst dat u nattigheid voelt. Weinig wetgevingen zijn namelijk waterdicht. Het decreet van 1 september jongstleden heeft nochtans zijn best gedaan.  In
gesloten plaatsen is het roken steeds verboden. In open plaatsen is roken verboden op week-
dagen tussen 6u30 ’s morgens en 18u30 ‘s avonds. Zoveel is duidelijk. U bent echter recht in de craquelure van het decreet gesprongen.
Uiteraard is uw auto privé-terrein. In principe doet u daar wat u wil.  Het probleem is wellicht dat uw wagen op het schoolterrein staat geparkeerd. Ik zou in ieder geval mijn raampjes gesloten houden om het ene terrein niet met het andere te verwarren en zodoende alle wetsovertredingen te slim af te zijn.
Maar er is nog een probleem, beste Kristina P.: uw voorbeeldfunctie. Leerlingen mogen u niet zien roken. U zou hun wilde vriendin kunnen worden, wat ten stelligste moet worden vermeden. U mag de leerlingen van het Onze-Lieve-Vrouwlyceum te G. op generlei wijze in contact brengen met tabak. Als u niet bereid bent om uw wagen tijdens de middagpauze te verplaatsen naar een plaats waar niemand u kan zien, raad ik u gordijntjes aan. Voor de Davidoffen doet u ze dicht. Erna mogen ze weer open. Tenzij u lenig genoeg bent om plaats te nemen in de koffer. Dan kunt u de gordijntjes verzaken. Welke optie u ook verkiest, ik ben er zeker van dat uw directie de moeite zal appreciëren.

Met veel groeten,
Tante Annie

5 gedachten over “Nog een lezersbrief”

  1. Hahaa. Nog een truuk van de foor: parkeer uw auto ‘s middags in de blauwe zone. Om half drie vraagt ge aan die vijf rokers en een paardenkop of ze mee ‘de straat gaan doen’. (Vroeger noemden we dat ‘een luchtje scheppen’ maar sinds ze ons naar de straat verbannen hebben hanteren we een meer cru taalgebruik) Op straat, vlak voor de school ontdekt ge dan een vrije parkeerplaats, als een oase in de woestijn. Laat uw medeverslaafden post vatten op die vrije plaats, tot ge uw autoke uit de blauwe zone weggehaald hebt en het er, elegant (met de sigaret in de hand) in kunt rijden. Win-win situatie voor iedereen; de rokers hadden opeens ‘iets te doen’ op straat, en na de vergadering kon ik om 19 u recht van de voordeur in mijn auto duiken en een sigaret opsteken. De leerlingen hebben niks gezien: die zaten om 19 u al enkel uren op msn te chatten met de slimste van de klas die alle antwoorden op de huistaak wist.

  2. Ja, ik ben dat gewoon dat het altijd mijn schuld is. Verdomme, nog vergeten te vermelden gisteren: na het fenomeen ‘hangjongeren’, nu het verschijnsel ‘hangleerkrachten’, die staan te paffen voor de schoolpoort! Kunnen wij ook geen GON-begeleidster krijgen? Die zou dan naast ons kunnen komen staan op straat, met een asbakske voor onze peuken.
    Ik ben erg toe aan spuwen vandaag, zoals ge ziet! Gelukkig valt een rocheltje niet op, op dat nieuwe behang.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *