Pimp je carrière

Heb meelij met de HR-verantwoordelijke. Sollicitatiebrieven dat hij lezen moet! Stoefpamfletten, slijmvellen, twaalf stielen, bijpassende ongelukken, dooie muizen en saaie boel. Om nog te zwijgen over de aangehechte cv’s. Geboren, blijven zitten, rijbewijs B, rechten geprobeerd in Leuven. Noties van Duits, wie kan het wat schelen. Penningmeester van De Kolderkastaars, tussen haakjes carnavalvereniging, wie wil het weten. Verwachtingen te hoog, de lijst met CM-kampen en andere vaardigheden veel te lang. Het enige lichtpunt in de doffe ellende zijn de spelfouten. Hoewel, na de tiende keer burgerlijke stand in plaats van staat, kan de HR-verantwoordelijke er ook niet meer mee lachen.

Het is allemaal dezelfde doorgedraaide salami. Het heeft smaak noch kraak. Het is alleen maar véél. De HR-verantwoordelijke klaagt steen en been. Om recht te blijven zitten moet hij zijn schedel non-stop ondersteunen. Iedere avond schraapt hij het eelt van zijn jukbeenderen. Een luizenjob, dat is het. Komt door al die miserabele cv’s. Kerkhoven zijn het en de HR-verantwoordelijke wiedt er het onkruid.
Daarom hebben ze in Holland nieuwe weuksjops uitgevonden. Extreme CV make-over, zo heet de weuksjop. Oftewel Pimp je carrière en verras de HR-verantwoordelijke. Ene Jolijn Admiraal, HR professional bij Albert Heijn getuigt als volgt: “Met sprekender en kleurrijker CV’s wordt mijn baan ook leuk!” Kortom, wie goed wil solliciteren moet leuk doen, een badeend zijn op de bagger aan cv’s. Wie het niet tof aanpakt, verveelt de HR-verantwoordelijke. En daar komt weinig goeds van: een loopbaan die erbij ligt als een pijpenkop in een verkaveling met nu nog altijd kerstmannen aan de de dakgoot.

Op de weuksjop zal je zien dat de mogelijkheden eindeloos zijn. Er is maar één grens en dat is die van de leugen. Saus mag best. Maar wilde bosduif zeggen als je een tuinkieken bent, is verboden. De HR-verantwoordelijke houdt niet van valse sollicitanten. Liegen in je cv is onbeleefd. Blijft er alleen nog over: gekleurd papier en frisse ideetjes.
Neem nu het peil van je talenkennis. Schrijf niet zomaar droogweg iets op, maar stel het visueel voor. Laat zien dat je creatief bent en neem twee stroken papier, bijvoorbeeld in het geel en in het blauw. Leg de stroken met de punt op elkaar, de ene strook recht naar beneden, de andere er loodrecht op. Nu moet je alleen nog plooien. De gele strook over de blauwe, de blauwe over de gele enzovoort, tot je een grappige stengel krijgt, die in alle richtingen plooit. Flexibel! Voor Nederlands, Frans en Engels maak je de stengels even lang. Voor Duits en Spaans iets korter. Tenzij je natuurlijk beter Duits kan.

Plak de stengels onder het kopje met talenkennis. De HR-verantwoordelijke zal niet alleen blij verrast zijn als je talenkennis letterlijk van het papier springt. Hij heeft meteen ook een goed overzicht van wat je kan. En zo wordt jouw cv het begin van een mooie dag voor de HR-verantwoordelijke.

(Deze week verschenen alweer verschenen in Vacature)

10 gedachten over “Pimp je carrière”

  1. Dat is niet alleen in Holland hoor dat ze dat leren,ik volg momenteel ook zo’n “workshop” (van moeten maar alla). En interessant dat dat is. We leren vanalle “andere en originele” cv’s en brieven, dus binnenkort krijgt iedereen diezelfde “andere en originele” cv!
    Bijvoorbeeld: “Ik voel me als een vis in het water in een administratieve job” en als het besluit: “Werpt u alvast een hengeltje uit om dit visje te vangen?” Of je solliciteert bij een firma die “Braintrust” heet, dan moet je schrijven dat je ene hersenhelft creatief is en je andere hersenhelft administratief.
    Zoals ik al zei, hoogst interessant!

    Of als besluit van je brief moet je zetten dat je op gesprek wil komen (dat wisten we al) maar daaropvolgend: “Ik bel u hierover volgende week.”, dan kan die mens zich voorbereiden op uw telefoon en zal hij uw cv zeker lezen zodat hij tenminste toch weet wie hij aan de lijn heeft. De workshopgeefster ( aka Nolleke) keek niet echt content toen ik opwierp dat dat eigenlijk gewoon een waarschuwing was zodat hij tegen zijn collega/secretaresse/receptioniste kon zeggen: “Dedie *naam* zal in de loop van volgende week bellen, kan je haar zeggen dat ik drie weken op vakantie ben…”

    Verwittig misschien alvast uw HR-verantwoordelijke.

  2. En vrouwen die pas van de unief komen in crisisjaren (zoals eind ’70, begin ’80) moeten er vooral opschrijven dat ze 14 talen actief beheersen, 10 jaar ervaring hebben in een leidinggevende functie, bereid zijn om de wereld rond te reizen en niet zwanger kunnen worden.
    Dezelfde vrouwen: zoveel jaren later, mét ervaring en knowhow, en kinders die het nest al zijn uitgevlogen, en eindelijk ook eens de workaholic kunnen uithangen en niet gebonden zijn aan uur of tijd of huishouden … die zijn dan ‘overgekwalificeerd’ voor de job die ze zoveel jaren geleden niet vastkregen en worden alweer uitgerangeerd! De enige weuksjop die ze nodig hebben, is deze die hen uitlegt hoe ze onopvallend kunnen liegen over hun geboortejaar.
    Volgens mij denkt de HR-manager in deze tijden bij het lezen van een foutloos geschreven cv: “lap, alweer een oude doos die we niet kunnen betalen”, en klasseert hij het verticaal. Waarna hij hoofdpijn krijgt van de kleurrijke stengels op de andere.
    Grr, Tamarina is in een cynische bui vandaag. Het gaat wel over, morgen zijn we weer een flexibele teamplayer met een hoog EQ. Vandaag effe niet.

  3. Idd Tamarina, maar we leren ook dat we dit moeten oplossen door geen “chronologisch cv” te maken maar een “functioneel cv” (ik heb goed opgelet). Daardoor kan je je leeftijd wat verdoezelen. (Alsof dat op het einde toch niet uitkomt.

    Ik persoonlijk heb het volgende bedacht in het kader van verkleu(te)rizering van de cv’s: Ik ben zeer goed in klasseren en ordenen. Om dit te illustreren zou ik de volledig inhoud van een perforatormachine van de afgelopen twee maand in de envelop doen bij mijn brief en cv zodanig dat de HR-verantwoordelijke helemaal vrolijk wordt door de regen van confetti die hij op een triestige maandagmorgen uitgestrooid krijgt over zijn bureau.

    Tante Annie, kan je even vragen of dit een goed idee is?

  4. Jee, dat ik daar niet aan mee hoef te doen.

    Bijna twintig jaar geleden stapte ik op de wilde boef een directiebureau binnen en riep : Pak mij!
    Het hielp dat ze net iemand nodig hadden.

  5. Netwerken, dat moeten we ook doen, zegt Nolleke van de workshop. Ik ben daar niet goed in zeg ik. Ge moet, zegt ze. Ik wil niet, zeg ik, maar ik zal eens proberen.

    ‘ t Is dus weer bewezen dat het niks voor mij is.

  6. @zapnimf: ‘Pak mij!’ … dat zou ik nooit durven roepen – stel dat ze u alle dagen willen pakken ;-)

  7. Macramé.

    Ge moest mijn visnet eens zien dat ik al aaneengemacrameet hebt, daar kunnen hele scholen in. Ik durf er enkel niet mee buitenkomen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *