Rippel Stippel Consultancy

Er stonden eens twee tafeltjes onder een appelboom. Aan ieder tafeltje zat een lieveheersbeestje voorovergebogen boven een stuk papier. Van de ene tafel naar de andere hadden de beestjes een wasdraad gespannen met een kleine katrol eraan vast. Daarmee schoven ze de de bladen heen en weer. De beestjes overliepen vragenlijsten tussen negen en vijf. A, b, c en d waren de specialiteiten. Rippel Stippel Consultancy, zo noemden ze zichzelf, vanwege de stippen op hun schild, de bolletjes op de formulieren en de confetti die ze iedere dag in de lucht gooiden.

Voor de twee tafels stond een groot plakkaat met de beeltenis van de twee lieveheersbeestjes erop. Ze staken allebei één duim omhoog. Rippel Stippel Consultancy stond voor service en kwaliteit. Vragen, antwoorden en uitkomsten, zo simpel was het.
In heel de achtertuin kroop geen enkel karakter rond dat de lieveheersbeestjes niet ontleed kregen met behulp van de letters a, b, c en d. Alle dieren en werden vakkundig betrapt, tegelijk met hun troeven en hun minpunten. De lieveheersbeestjes waren professionele partners in personeelsadvies. Behalve van één tot halftwee. Dan schreven de collega’s stipt: Pardon. Hier is even niemand. Wij zijn weg voor een broodje bladluis. Tot straks.

Plof. Er viel een appel in het gras onder de boom. Een fruitvlieg met vijf zwarte haren toch nog in een scheiding gekamd leunde op één van de tafeltjes en zei: Wij zoeken een klokhuisbewaarder, iemand die de zaak op orde houdt voor ons. Daar zorgen wij voor, antwoordden de lieveheersbeestjes. Ze schreven honderd keer: Project manager gezocht, kandidaten kunnen zich melden. De lieveheersbeetjes namen een hoge vlucht en lieten de geknipte boodschappen als confetti naar beneden dwarrelen.

De worm vond het dringende bericht dezelfde middag nog, toen hij teruggleed van een bezoekje aan zijn tante. Hoewel, glijden was misschien niet het juiste woord. Het leek meer op rollen. De worm en zijn tante hadden immers overdreven aan de zandkoekjes gezeten. In ieder geval, de volgende ochtend verscheen de worm bij de lieveheersbeestjes.
Rippel Stippel Consultancy was niet onder de indruk, van het slungelige lijf niet en van de oude, blauwe muts op de wormenkop nog minder. Met zulk pluimage konden ze niets beginnen.

Gelukkig voor de worm hadden de lieveheersbeestjes het afgeleerd om op hun mening te vertrouwen. Ook door de ervaring met klokhuizen die worm had, lieten ze zich niet van de wijs brengen. De vragenlijsten zouden uitsluitsel bieden.
A, b, c, d en de aangestipte antwoorden, meer was er niet aan, maar de worm bakte er niets van. Het ene lieveheersbeestje schoof het formulier door naar het andere beestje. Ze keken elkaar aan en zuchtten: Het is de krapte weer. ‘s Middags zat de worm opnieuw zandkoekjes te verzetten bij zijn tante. Terwijl in het zonlicht de confetti van Rippel Stippel Consultancy nog eens naar beneden dwarrelde.

6 gedachten over “Rippel Stippel Consultancy”

  1. rippel stippel consultancy zou soms beter niet die aatjes en beetjes de doorslag laten geven..? met rolt daardoor ook maar van ‘t een naar ‘t ander; domme nog.
    [wel leuk dat ze middagpauze houden]

  2. Heerlijk ! Ik vermoed dat mijnheer de worm zich trouwens tegoed zou doen aan company property, dus een terechte afwijzing.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *