Rotzooi op het Ladeuzeplein

In Leuven, op het Ladeuzeplein (met die kever en die kopspeld van Jan Fabre aan de universiteitsbibliotheek) lagen koude frieten op de grond, halfopgegeten hamburgers, bekertjes, blik en gesmolten ijsjes. Twee meisjes zaten op een opengepulkte poef. Overal bolletjes isomo! Er was lawaai. Er was gratis spacecake. Niemand wilde de Knack lezen. Want de Knack lag ook overal op de grond.

Een jongen zat te suffen in een opblaasbadje. Er hing een A4 op het nadarhek. De directie is niet verantwoordelijk voor ongewenste zwangerschappen, stond erop. Je kon een reis winnen naar Chersonissos, een aangebakken oord in Griekenland. Sport en spel! Wie het langst op een wiebelende surfplank kon blijven staan, won. Ernaast werd met enthousiasme bierbak geklommen. Jong en studentikoos! Ekonomika, vereniging van al wat economie studeert, organiseerde zijn 82ste verkiezingsweek.

Ik kwam er per ongeluk bij uit en kreeg aldus een inkijk in het talent van 2020. Hier wemelde het succes van later. Het zag er niet bijzonder veelbelovend uit, maar desondanks was het dat wel: veelbelovend. Want wie én economie studeert én in een praesidium heeft gezeten, wordt later met stip een carrièretijger. Voor iemand die verpleegkunde volgt, geschiedenis of informatica is het allemaal veel minder zeker. Geen idee waarom maar intussen is wel bekend wie de kiesweek van Ekonomika heeft gewonnen. Niet Ploeg Galaxy met de verruimende patisserie. Ook niet Ploeg Oh Oh Cherso met het opblaasbadje. Ook niet Ploeg Rode Loper. Het is geworden. Ratata! Ratata! Ploeg Columbus. Slogan? Dream. Explore. Discover. Achtergrondmuziek? Violen en bombarie. Praeses? Thomas Devroe. Onthoud die naam. Ik ken de knaap niet, maar ik voorspel hem een mooie toekomst in het bedrijfsleven. Iets met management, leadership, entrepreneurs en veel fiscale pk’s.

Ploeg Columbus had een professioneel bedrijfsfilmpje, op een zeilboot. Ploeg Columbus had een logo, 40.000 bestickerde bekertjes en 2200 goodiebags. Ploeg Columbus had sponsorgeld van grote sponsors, niet alleen van bevriende slagers en coiffeurs. Geenszins viel het te vergelijken met het praesidium waar ik ooit lid van ben geweest. Wij hadden geen sponsors. Wij hadden gewoon ieder 1000 frank betaald. Daar waren we een zak borrelnootjes mee gaan kopen. Wij deden ook geen economie. Wij studeerden letteren. Met alle gevolgen van dien. Daags na de verkiezingen moest ik overgeven in de les, met dank aan de bananenlikeur uit de Aldi. Ik luisterde ook niet graag naar onze praeses. Hij wilde mij met een vlag doen zwaaien op The Night of the Proms. Daar kwam al gauw wrevel van. In de pas lopen? Achter een geborduurde vod ook nog? Ammehoela Commilitones! Nostrorum vanitas.

Kortom, de voortekenen waren slecht, helemaal anders dan die op het Ladeuzeplein in Leuven vorige week. De toekomst was veelbelovend, maar niet anders dan nu. Met dank aan de koude frieten op de grond, de hamburgers en het gesmolten ijs. Een mens rotzooit maar raak. Ook als hij economie studeert en later een carrièretijger wordt.

(eerder verschenen in Vacature Magazine, met alweer een tekening van Klaas Verplancke die vraagt om aandacht te hebben voor de tijgerslip)

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *