Schaf het sprookje af

Moeders aller landen verenig u. Geef de heren Grimm een schop onder de kont en zet uw verzameling sprookjesboeken bij het oud papier. Sprookjes zijn niet goed voor de carrière van uw dochter. Ik heb hier 519 bladzijden op de plank staan, ze ruiken naar oude vanille en ze zijn verlucht met tekeningen van Anton Pieck. Het ziet er alleraardigst uit, leest lekker weg, maar voorts is het allemaal gevaarlijke vermomming, een fluwelen doosje met een rozijn erin. Niemand die er wat aan heeft.

Of moeten wij het normaal vinden dat in de meer dan 150 verzamelde sprookjes geen enkel meisje meespeelt met een fatsoenlijke loopbaan. Assepoester is een naïeve sloof. Roekedekoe, roekedekoe, geen bloed in de schoen! Deze schoen is niet te klein, dit moet wel de ware zijn! Qua criteria kan het behoorlijk tellen. Kleine voetjes en je schoenen laten rondslingeren, meer is er niet nodig om te slagen in het leven. Zolang er prinsen zijn, hoeft geen enkel meisje voor een diploma te blokken.

Doornroosje idem. Doornroosje is geen voorbeeld. Doornroosje is een seut. Of sinds wanneer is 100 jaar op bed liggen een verdienste? De prins naderde de doornhaag. Mooie, grote bloemen weken vanzelf uiteen en lieten hem ongehinderd door, ik wil het allemaal niet weten. Zelfs als Doornroosje wakker wordt, moet ze haar mond houden van de heren Grimm. Ze sloeg haar ogen op, werd wakker en keek hem allerliefst aan. Dat is het. Zoiets heet dan de protagonist van een klassieker. Nul actie. Nul tekst. En de rest van de vrouwelijke rollen zijn even triest. Wie van het paadje durft af te komen, verdwijnt via een endeldarm van het podium.

Ik vraag mij af hoe mottig de grootmoeder van Roodkapje er moet hebben uitgezien om de verwarring met een wolf te kunnen doorstaan. De andere verklaring is evenmin stichtend: grootmoe had een kleindochter van een lompigheid zonder weerga. Geen idee wat het Pruisische gepummelte met zijn parabel van Roodkapje in gedachten had, maar ik vermoed niet veel goeds. Meisjes doen boodschappen. Meisjes die niet luisteren worden opgegeten. En oude wijven lijken op honden. Zoiets. Volgens mij hadden de Grimms kleine piemeltjes en grote gedachten over zichzelf. En daarmee hebben ze de hele samenleving verziekt.

Voorts zit er in de verhalencollectie van Grimm nog een trien, eentje die vrijwillig gaat samenwonen met zeven dwergen en zonder iets te vragen het hele huishouden bestiert. Haar stiefmoeder is een gefrustreerde canaille. En de heks op het prentje heeft veel weg van Raymond Van Het Groenewoud. Het kan toch niet zijn dat moeders hun dochters van zoiets willen laten dromen. In het hele ellendige sprookjesboek is er geen enkele vrouw die iets regelt wat goed is. Het gebroed van Grimm laat de zaak nog liever fiksen door een kikker, een gans of een okkernoot dan dat ze één meisje twee armzalige grammen verantwoordelijkheid toebedeelt. Behoeft het dan nog verbazing dat vrouwen dikwijls minder ambitie hebben dan mannen? Als ze tegelijk met de Olvarit de pap van Sneeuwwitje hebben opgelepeld? Nee! En daarom, moeders aller landen, verenigt u en schaf het sprookje af.

(deze week met een zeer straffe prent van Klaas, allemaal papierig in Vacature)

7 gedachten over “Schaf het sprookje af”

  1. Moeders die denken dat de sprookjes van Grimm voor kinderen bedoeld zijn, behoren tot het soort vrouwen dat de Grimms beschrijven.

  2. Ik ben absoluut voor het behoud van de klassieke waarden. Ik wil zekerheid en iemand die mijn sokken wast.

  3. volgende zondag op de parking van de carestel in groot-bijgaarden. we leggen een bus in naar de efteling. er moet een mars komen op het sprookjesbos.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *