Talent in het huishouden

“Het lijkt misschien alsof ik talent heb. Maar ik heb het niet. Ik heb gewoon al veel geoefend. In tegenstelling tot u.” Het zijn belangrijke zinnen uit de eigen inboedel. Ik sloeg een dweil tegen de grond terwijl de spondeligger met zijn benen hoog in de zetel zat. Ik heb er namelijk een punt van gemaakt om nooit te poetsen als ik alleen thuis ben. Het huishouden tersluiks bestieren zou verkeerdelijk de indruk kunnen wekken dat het huishouden zelfvoorzienend is. Alsof de vlekken in het kopkussen ooit op eigen initiatief uit het raam springen. Alsof er verse onderlijven in de kast groeien. Alsof de julienne in het putje van de keuken bij wijlen besluit dat het zo wel genoeg is geweest met de verstopping. Nooit! Nog in geen honderd jaar.
Vuil gaat door. Vuil is het vijfde element. Vuil is energie en niets is zo kwetsbaar als de properiteit van het kampement. Ik hoef mijn rug maar te draaien of er liggen twee nieuwe krullen op het toilet, heb ik de oorlog weer verloren. Als ik poets denk ik aan Sisyphus. Die Grieken hadden heus geen verhaal over rollende rotsen en Korinthische koningen hoeven te verzinnen om de straf van het leven te duiden. Een vrouw die poetst is ook een symbool.

Daarom is het van belang om duidelijk te stellen wie zich met het bederf in huis bemoeit. Om te vermijden dat het lijkt alsof de strijk vanzelf verdwijnt, strijk ik alleen met getuigen. Het is al toverachtig genoeg dat ik de enige ben die het vuil in de bestekla ziet twinkelen. Geen idee waar al die stukjes groen vandaan komen, tegelijk met elastieken en unheimliche korstjes. Evenzo raadselachtig is het dat bepaald geniepig vuilnis zich alleen aan mij schijnt te openbaren. Alsof het exclusief is. Alsof het mij als seminarist heeft uitverkoren. Het is jammer van de roeping, maar ik heb ze niet gehoord. Als niemand hier de besteklade uitwast, dan ik ook niet. Ik laat me geen huishoudelijke talenten opdringen. Het kan me niet schelen dat ik een blik op vuil heb. Ik heb geen blik op vuil! Idem voor de systematiek voor het vouwen van huishoudlinnen. Ik héb weliswaar een systematiek en er zijn criteria, maar ik verloochen ze met overgave.

Als de spondeligger een stapel handdoeken heeft opgeplooid, niet met de puntjes op elkaar en niet met de vouw naar voren, dan is die stapel eigenlijk geen stapel. Ik weet niet waar hij de armtierige origami vandaan haalt en vraag daar ook niet naar. Het resultaat is een deegachtig tafereel in de kast maar ook daar zwijg ik over.
Het is een val waar veel gezusters in trappen. Ze eigenen zich de huishoudkunde toe zonder rekening te houden met de gevolgen. Want wat zijn de gevolgen? Eerst wordt een mens Korinthische koning in het eigen kot. Daarna kan het niemand nog wat schelen. Daarom geef ik nooit te kennen wat ik beter kan. Desnoods kijk ik een halfjaar door een troebel raam naar buiten. Als de spondeligger vensters wil wassen met Ajax en keukenrol, graag! Soms lieg ik zelfs enige bewondering bijeen. “Gij lijkt wel talent te hebben”, zeg ik dan. “Ge moet alleen nog wat oefenen.”

(eerder verschenen in De Standaard Magazine)

12 gedachten over “Talent in het huishouden”

  1. Vrouwen hebben nu één maal betere ogen, en zien daarom makkelijker al dat vuil liggen. Wij mannen doen ons best hoor…

  2. Vroeger moest ik, als ik aan het poetsen was, altijd aan mijn schoonmoeder denken. Mijn humeur werd daar niet beter van. Tegenwoordig denk ik aan mijn vriendin met haar Vileda-poetsemmer en haar wisdoekje. Een doekje voor vensters zonder strepen, zelfs te gebruiken bij zonneschijn! Voor de rest: blijven bewonderen en aanmoedigen, ge zijt goed bezig!

  3. ‘Vuil gaat door. Vuil is het vijfde element. Vuil is energie’
    Dit is zelfs een fundamentele, natuurkundige wet, namelijk de Tweede Wet van de Thermodynamica, die stelt dat entropie alleen maar kan toenemen:
    “Entropie is tevens een peilstok voor willekeurigheid of chaos in een gesloten systeem. Wanneer bruikbare energie onherstelbaar verloren gaat, nemen wanorde, willekeurigheid en chaos toe”
    http://www.allaboutscience.org/dutch/tweede-wet-thermodynamica.htm

  4. Laurent heeft 100% gelijk en tante 200%.
    Jammer dat niemand me zo’n stukske 30 jaar geleden onder de neus had gestoken. Want wat koopt ge voor 100 000 stapels onderbroeken die nooit omgevallen zijn in de kast omdat ze zo perfect gestapeld waren? Voor 10 000 gewassen ramen die zo proper waren dat de duiven erdoor probeerden te vliegen? Voor al die terrassen waarvan ge vervolgens de dode duiven en hun bloed hebt opgekuist? Voor vuile voegskes in de douche die ge te lijf zijt gegaan met Cif en een oude tandenborstel? Voor al het onkruid dat ge op uw kniekes, met een oud patattenmeske hebt uitgestoken? Enz, enz …
    Ik zal het u zeggen: tennisellebogen, sciatique en arthrose. Kortom: een pak entropie in uw lijf! En wie weg was heeft het niet gezien. En pensioen bouwt ge er ook al niet mee op.
    Tante is een slimme madam!

  5. gesteund door de wetenschap en al! een nieuwe naam voor de poetsvrouw: entropic warrior.

  6. Entropic warrior. Het zal me benieuwen hoe lang het zal duren vooraleer dat op CV’s zal beginnen prijken.

  7. De column van An “Talent in het huishouden ” is gewoon schitterend

    HEB HEM MET VEEL GENOEGEN OPNIEUW GELEZEN

  8. Die column hangt hier al enkele weken aan onze frigo. Als enige vrouw in een mannengezin (echtgenoot en 3 bijna volwassen zonen) leek het mij wel nuttig.

  9. Dag tante Annie :-), ik kom hier via de Fruitberg en wou even zeggen dat ik dit stukje met een big smile gelezen heb! Het huishouden doe ik bij voorkeur ook altijd met getuigen maar ik zucht er meestal ook nog eens diep bij. Heel, heel diep…!

  10. Ewel dat is echt goed geschreven! En o zo grappig!
    Tranen met tuiten gelachen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *