Toverkunst op kantoor

Als u dacht dat magie zich enkel afspeelt op slome namiddagen in bejaardentehuizen met een goochelassistente die zo taai is dat het een wonder mag heten dat haar broer-met-de-afgeschoten- sterrenoverall haar nog in tweeën krijgt gezaagd, dan vergist u zich lelijk. Magie is veel suffer en veel gewoner dan iedereen u wil wijsmaken. Er hoeft heus geen duif dood te gaan in uw binnenzak. Vergeet alle simsalabim. Knoop nooit meer gekleurde zakdoeken aan elkaar. En bestel een wit konijn op restaurant.

Toverkunst bestaat ook op kantoor. En wat nog beter is: toverkunst op kantoor is simpel. De aangewende foefjes zijn meestal doorzichtig en de mensen op de vloer laten zich met graagte foppen alsof hun job ervan afhangt. Met één set kleinmenselijke truken komt u al een heel eind. Het enige waar u voor moet zorgen is een gordijn van ijdelheid, een dubbele bodem die vadsigheid verbergt en een handvol twinkelende hebzucht. Hiermee tovert u veelal met groot gemak een mooie managementfunctie tevoorschijn. Uiteraard zijn er ook ook mensen die met een oud gordijn zwaaien, met een doorgezakte bodem zitten en de hebzucht per kruiwagen naar binnen moeten rijden. Wat zij uit hun hoeden opdiepen is meestal ranzige ambitie in de gedaante van een oude doolhofcavia. Hun management is niet meer dan per ongeluk het juiste holletje vinden.

Gelukkig heeft toverkunst geen benul van rang of stand. Desnoods bent u het sulligste personage op de vloer. Iederéén heeft het in zich. Bijvoorbeeld: u zit op kantoor te wachten  op een telefoontje dat u werd beloofd. Zij zit nu in stafvergadering, sprak men aan de andere kant van de lijn, en daarna gaat zij uit lunchen met een klant. Maar ik vertel het haar door. Ze neemt echt waar om twee uur contact met u op. En intussen is al over drieën, verandert de belofte langzaam in wat anders. Niet dat daar magie mee is gemoeid.
Iemand die niet terugbelt op het afgesproken uur is gelijk een bolletje mozzarella dat zuur ligt te ligt te worden in de koeltoog van een supermarkt. Het verdient geen applaus. Het werkt op het spijsverteringsstelsel. En intussen luistert u naar geen gerinkel. Het enige wat u hoort is het geknisper van uw maagzweren. Kortom, voor uw eigen goed is het hoog tijd om de werkelijkheid enigszins te forceren met een magische greep.

De benodigdheden zijn bijzonder schamel. U hoeft enkel te voorzien in twee servetten en een puddingkoek. Op één servetje legt u de puddingkoek. Het tweede houdt u bij de hand. Vingervlugheid is een troef, maar geen noodzaak. U kunt zich achteraf altijd nog behelpen met een derde servetje. Hoe gaat de toverkunst nu verder? U neemt de puddingkoek ter hand en bijt. De pudding schiet achterwaarts door het bladerdeeg naar buiten en vlijt zich lillend neder op uw klavier. U neemt servet B en veegt de knoppen schoon terwijl u een weinig pudding probeert door  te slikken. En dan komt de magie op de proppen. Houd al naargelang uw handigheid servetten B of C bij de hand. Want nog voor de lekkernij van banketspijs het lelletje in uw keel heeft gekieteld, gaat de telefoon, en uw wens in vervulling.

6 gedachten over “Toverkunst op kantoor”

  1. … gaat de telefoon, en uw wens in vervulling? Neuh, het zijn die kwieten van Belgacom aan de lijn, die uw belgedrag geanalyseerd hebben, en u aanraden van een andere ‘formule’ te gebruiken. Ofwel zijn het die van Knack, die u een supervoordelig aanbod doen, waaraan ge echt niet kunt weerstaan, als ge bij uw verstand zijt.
    Hett mens dat haar incompetentie verbergt achter een gordijn van ijdelheid, een dubbele bodem die vadsigheid verbergt en een handvol twinkelende hebzucht (schitterend gezegd, btw), zal u nooit terugbellen. Die heeft ‘belangrijkere’ zaken aan haar hoofd. Windowdressing, en een acute aanval van profileringsdrang bijvoorbeeld. Ze weet dat ge al haar ballonnen zult doorpikken zonder naald en dus zal ze u niet bellen. Eet rustig uw patéke verder op.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *