Van seks, bedoel ik

Diepvriesfrieten hebben een spreekwoord: Wie er het minst over spreekt, die er het meest van eet.
Dat iedereen maar doet. Ik niet. Ik spreek er niet over en zoveel eet ik er ook niet van. Van seks,
bedoel ik. Kan best zijn dat het schering en inslag is in veel vrouwenkolommen, maar van mij hoeft
u geen natte bekentenissen te verwachten. Evenmin hoeft u daar iets uit te besluiten, betreffende
beurten en debieten. Het één heeft niks met het ander te maken. Bovendien ben ik niet onthaard. Ik
klaag nog liever over diepvriesfrieten dan dat ik met u mijn dieppersoonlijke voorkeuren ga delen.

Hoezo, nu wil u niet meer verder lezen? Wacht, wacht. Laat me hier nu niet alleen met mijn 3000
armzalige letters. Voor een goede verkoop zal ik u ter wille zijn met drie geile weetjes. Eén. Ik
heb een vriendin die het bijna met een Afrikaan heeft gedaan. Tot zij bij aanblik van zijn enorme
lid heel hard Ojee, nee! riep. Laat ons anders toch maar gewoon vrienden blijven. Twee. Mijn
wildste fantasie speelt zich af in een tankstation. Ik had het liever ook anders gehad dan met zoveel
dieselslurven, maar een fantasie laat zich helaas slecht commanderen. Drie. Ik word niet graag
verrast als ik net schoon beddengoed heb opgelegd. Vier, omdat ik zo sympathiek ben, Secretary
-googelen maar!- is de geilste film ooit. Hij valt weliswaar niet te snappen, maar dat is eigen aan
goede seks. Vijf, voor mijn eigen gemak, types met te weinig baardgroei en te veel onnozele praat,
gelieve u te onthouden. En sex, ik ben getrouwd en ik heb het met één man al moeilijk genoeg.

Zo. Klaar. Meer is er niet. Het kan me niet schelen dat ik met een tennisveld aan vel zit, een erogene
zone hier en daar, en dat zoiets zich niet in tien minuten laat ontdekken. Nog minder interesseert het
mij dat uw uiteinde eventueel bomvol voelnoppen staat. Bespaar mij alstublieft de wenken, de tips
en de gemiddelden. Twee keer per week, ik wil er niet bij zijn. Masturberen vaker, gelukkig dat ik
daar sowieso niet bij ben. Zolang iedereen zijn knisperende zakdoek maar op tijd in de wasmand
gooit. En zolang de televisie maar waterdicht is. Soms stel ik me voor hoe een r’n b-videoclip zou ruiken
en wie daarna de vloer zou moeten dweilen. Oh, en in een parenclub, wie zou daar de tapijten
vezeldiep moeten reinigen. Ik wil het allemaal niet weten. Wetenschap is slecht voor de appetijt.

Als ik Goedele Liekens bezig hoor over vagina’s wens ik dat ik geen vagina had. Ja maar, werpt zij
dan natuurlijk op, alle vagina’s zijn anders. Waarna ik al helemaal niet begrijp waarom zij ze
allemáál wil benoemen. Met al die andere piemels erbij. En alle mogelijkheden. En alle
voorkeuren . En alle jeuk. In plaats van het gewoon kort te houden, naar het halve spreekwoord van
de diepvriesfrieten. Het zou ons aller libido, en zeker dat van mij, zeer ten goede komen. Seks is de
kikker in de les biologie. Snijd het groene buikje open en de kikker houdt op met te bestaan. Echt
waar, u had dit artikel beter niet gelezen, want volgende keer op uw rug doe ik u aan
diepvriesfrieten denken. Of aan een tankstation. Haha.

(eerder verschenen in De Standaard Magazine)

3 gedachten over “Van seks, bedoel ik”

  1. Secretary! Fantastische film, inderdaad. Ik zag ‘m ooit met een vriendin in de bioscoop. Zij geneerde zich, ik moest heel hard lachen :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *