Viva vakantie!

In de korte geschiedenis van de achturenweek heeft niemand ooit zo veel vakantie gehad als wij. 20 dagen is het wettelijke minimum. Betaald! Daarmee gaan we met zijn allen bijna negen miljoen keer per jaar op reis, staat in de statistieken. En dan zwijgen de tellingen nog over lieden die op een gestructureerde manier leeglopen à la maison. Of over citytrips die korter zijn dan vier dagen.
Weekends zijn bovendien geen vakantie. Weekends zijn normaal. Althans sinds de uitvinding van de achturenweek want voordien werkten de mensen zes dagen van de zeven. Herinner u! Op zondag was er de dag des heren en wie daarna niets te doen had, was dood, of beter dood geweest. Maar laat ons daar niet over kwaken. Wij zijn vakantiedieren omdat we moeten en omdat het opbrengt.

De economie draait (voorlopig nog) op vrije tijd. Kopen moeten we! Centen neerleggen! Verteren! Of de wereldorde gaat scheef hangen. Met drie koffie, een Royco, een ciabatta Italia en een wafel uit de automaat zullen we het niet rooien. Het gaat om auto’s, flatscreens, voetbalabonnementen, Aupingbedden, beklinkerde opritten en erotische bestsellers. Viva Vakantie! Leve de luilak! Zonder vrije tijd wordt de markt ziek van zichzelf. Genieten is het eerste gebod. Betalen de tweede bedoeling.

Ik heb het af een toe een beetje moeilijk met het principe. Ik ben namelijk katholiek opgevoed. Ledigheid is des duivels oorkussen en luiheid is een hoofdzonde. Zulke dingen werden destijds in ons ongehoorzame oor gedruppeld. Precies of die nonnen communisten waren! En op mijn rapport stond aanhoudend Je kan beter, als je harder werkt. Zoiets raakt een mens niet zomaar kwijt. Als ik met mijn pootjes omhoog ga liggen, vreet het altijd wel ergens. Desondanks ben ik afgelopen vakantie naar het provinciaal domein Bokrijk geweest, compleet met pannenkoek en ice-tea, goed voor de Limburgse economie. Maar bovenal heb ik in Bokrijk iets gezien wat mijn vrijetijdsgevoel flink heeft aangescherpt, namelijk het hondenrad.

In de korte geschiedenis van de achturenweek is namelijk niemand zo lui geworden als de hond. Vroeger moest hij rondjes lopen in een rad om de wasmachine te laten draaien. En zodra de was gedaan was, werd de hond voor een karretje gespannen om met het boerenwijf naar de markt te rijden. Dat heb ik allemaal gezien in Bokrijk. Aha! En wat doen de meeste honden nu? Ze laten zich vooruitduwen op de dijk van Oostende. Ze bijten de hondentrimster. En ze nemen pilletjes tegen hartruis. De hond is het opperste vakantiedier. Maar draagt hij daarmee bij aan onze economie? Hoegenaamd niet! Veiligheidshonden en blindengeleidetypes laten zich weliswaar schromelijk onderbetalen, de rest van de honden is profiteur bij professie. Of heeft iemand ooit al eens een hond zien aanschuiven aan de kassa?
Kortom, er is maar één vakantie van economisch belang en dat is de vakantie van de mens. En wie daaraan twijfelt, moet dit stukje misschien eens voorlezen aan de hond. Tenslotte is de vakantie nog niet helemaal voorbij.

 

(eerder verschenen in Vacature Magazine)

4 gedachten over “Viva vakantie!”

  1. Nu wil ik niet lastig doen, maar iemand met een “achturenwerkweek” is per definitie lui, katholieke opvoeding of niet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *