Weg met de romantiek van het wassalon

Feestelijke stemming dezer dagen in de kelder, alwaar ik in kleine eenzaamheid het nylon jubileum vier van mijn eigen waskot. Daar staat namelijk al 30 dagen een volautomatische ladytron, een Miele W3240 met een laadvermogen van zes kilo vuile was. Zij is mijn nieuwe vriendin, de koop van mijn leven. Bij Vanden Borre zagen ze zelden een snakken van dit formaat. Vrouw komt binnen met cash in het knuistje, koopt wasmachine en danst de winkel uit. In minder dan 20 seconden.

En dat komt allemaal omdat ik vijf jaar lang bergen vuile was naar Soekie Soekie Salon de Lavage heb gesleurd. Het kan best zijn dat een wassalon dikwijls het decor is voor vriendschappen en vrijages. Maar dat is allemaal cinema. Ik geef toe dat ik me lang geleden aan dezelfde illusie heb bezondigd. Door in een krantenartikel de lof te zingen over het wassalon. Als was het wassalon een club voor gezellige buurvrouwen. Dat het loze praat is! Weg met de romantiek van het wassalon. Het grootste plezier is zelf een wasmachine.

Waarom!, zal de lezer zich misschien afvragen. Waarom had zij geen wasmachine? Ik zal het u zeggen: Omdat zij in een strak interieur woonde, samen met een -voor de rest heel aardige- man die  het minimalisme aanhing, een stroming die de wasmachine niet is genegen. Het resultaat was een barok tafereel met vuile was in de badkamer en ver daarbuiten.
Ik ging alleen naar het wassalon als het écht niet anders kon. Of als mijn moeder op bezoek kwam. Intussen schafte ik me aan de lopende band nieuw ondergoed en nog meer sokken aan. Bovendien waren alle neefjes en nichtjes op de hoogte. Tante Annie heeft géén wasmachine. Staak alle slijmen en o wee de opborrelingen! De dreigementen ten spijt, schoot ik geregeld met veel misbaar het toilet in om te vegen en te deppen. En uiteindelijk belandde ik toch weer brommend op de bank bij Soekie Soekie.

Maar niet alvorens goed te hebben uitgeloerd of de buren thuis waren. Twintig kilo vuile was in een jaren 50-liftje scheppen deed ik immers graag een beetje discreet. Beneden voerde ik in mijn eentje een estafetteloop uit naar de auto. Snel, kwaad en geconcentreerd. Want de zeep vergeten was helemaal om agressief van te worden. Probeert u anders maar eens twintig kilo schoon te krijgen met de kinderzakjes uit de zeepautomaat van een wassalon.
Voorts wil ik graag melding maken van bordjes à la Verboden om hondendekens te wassen. Benieuwd of er zielen zijn die zulks met romantiek associëren. Voor mij maakte zo’n bordje in ieder geval duidelijk dat er lieden zijn die speciaal naar het wassalon gaan om hun hondendeken te wassen. Marlies Dekkers en MarieJo kunnen de trommel nadien alleen maar hopen op weinig jeuk van de oude bouvier met een deken in zijn mand.

Ten slotte nog iets over de aanwezige gezelschappen in wassalons. Ze waren geen troef. Het kan best zijn dat het aan de ligging van de Soekie Soekie lag, slecht gelegen langs een Belgische steenweg, maar ik heb aan de afgelopen vijf jaar wassalon geen enkele vriendschap overgehouden. En doe me alstublieft niet fantaseren over mogelijks gemiste vrijages. In de Soekie Soekie zaten weliswaar veel alleenstaande mannen, op het eerste gezicht ideaal voor een liaison of drie, ware het niet dat het een soort alleenstaande mannen betrof. Meestal zaten ze ongeschoren te proberen om een glimp op te vangen van mijn ondergoed. Bovendien is er een wet die zegt dat je onderweg van de wasmachine naar de droogkast maar één ding mag laten vallen: een nat slipje met het kruis naar boven.
Nog erger was het als je wasgoed in de trommel vergat. Dan kwam zo’n alleenstaande bij de droogkast vragen of Dit misschien toevallig van mij was. Nee! Ik wil wil allemaal niet meer weten. Voortaan zit ik in de kelder met mijn nieuwe geluk: jivende zakdoeken achter de patrijspoort van mijn eigen wasmachine. Bye, bye aan het verdriet van het wassalon. Als dat niet romantisch is.

(eerder verschenen in De Morgen)

6 gedachten over “Weg met de romantiek van het wassalon”

  1. Wij hebben ons al lang afgevraagd waar de minimalisten hun gerief steken (of het speelgoed van hun kinderen, bijvoorbeeld).

    In de badkamer dus! Daar ga ik de volgende keer per ongeluk eens binnenvallen.

    (hadden jullie dan ook boekenrekken in de badkamer?)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *